ik droom
van een witte kerst
ho ho ho
hoor ik
wat blijkt
zeurpiet
ik droom
van een witte kerst
ho ho ho
hoor ik
wat blijkt
zeurpiet
Oh als de dag een veer zou zijn en opgewonden. Zij een pirouette op het plein die alle hoofden draaide als een weerhaan in de wind van alle kanten op het plein geblazen door de dorpelingen. We doen maar een keer gek in het jaar en dat is juist vandaag. Nu alle suikerzoet gewekte dagen in de drop en alle zoute stengels op, nu moeten we gaan knagen aan het ongeweten en de roomborst van haar lippen zuchten, zacht als marsepein. Het is een zijn om van te dromen het is een sein om thuis te komen. Armen open. Deuren wijd. De ogen dicht. Pianospel en dan de tijd invriezen tot de kerst. Nu alles is en op zijn best. De haaietanden sluiten.
verslapen…
en de dag
niet eens voorbij
wordt het toch
nog een kutkerst
ik ben bang
dat deze kerst
weer zo’n bijeen
geraapt zooitje
van allerlei religieuze
commerciële verhandelingen
en tradities…
de wereld stort niet in
het idee alleen
al die ballen
verzamelen en in
grote boom hangen
eikels en ballen
niet lullig bedoeld
gewoon opknopen
staat zo slordig
Ach, en dan
zegt iemand af
voor de tweede
biefstuk en
kalfsragout tot
het einde van
het jaar.
ik eet gevogelte al zijn het maar
kippenvleugeltjes koud maar gegrild
ik draai de oude platen onder een
versleten naald vol stof en stamp
op de vloer om niet bij het kampvuur
van het vinyl te blijven luisteren,
naar die ene zin: there has to be a reason
het is weer zover
zo ver van huis
en niet eens alleen
fantastische familie
geen enkele reden
dit niet gezellig te vinden
wij eten gans
deze kerst
zeer in trek
Dichten is kijken naar het onzichtbare,
zich niet kunnen neerleggen bij het kurk
van deze maatschappij, wereld, Melkweg.
Dichten is stil rebelleren tegen de droogte.
Haha, je mag proberen zoveel je wil,
maar niemand zal Pegasus ooit kortwieken.
Zie hoe zij marcheren, snoeischaar in de hand,
zinnen opdreunend als kleuters met kerst.
Recente reacties