Vrees niet de camera.
Vrees niet de e-mail-check.
Vrees niet dat de rechtspraak onder curatele staat.
Want onze plichten en rechten zijn in beton gegoten.
In onze ivoren torens bewaren we onze gedichten in
vuur, meneer minister en
wij kijken omlaag, terwijl het boven ons gebeurt.
Want in zwermen zullen zij komen.
niet de kraaien en de raven,
niet de dik gedrukte letters in de krant,
niet de onderwijzers die ons jarenlang belazen.
Nee, wel de poliepen van vrijheid die
ons minutieus bekijken.
Zij zullen dineren in hun upperclass-aquariums,
inferieur op maat en een
samenleving dicteren met princiepjes.
Totdat wij enkel nog tolereren.
Resultaten voor het trefwoord jarenlang
na jarenlang
tegen zichzelf te
hebben gepraat
nam hij een hond
maar die wilde
niet luisteren
Het is die ziekte van succes.
Ik sla het over. Als ik jarenlang
moet smeken, blijven smeken of ze alsjeblieft eens iets van mij,
dat ingevroren ego, willen publiceren, doe er dan een grafkist bij.
Leg het in met marmer, zink het af.
Maar zeg mij niet: ik heb je nooit
gelezen en ik weet niet wie je bent.
We kennen elkaar door en door,
het spel, de regels. Ik doe er niet
aan mee. Ik geef mij uit zoals
ik ben. Een met fondant gevulde pen ingewikkeld in papier, hand
geschept en ingebonden. Gesigneerd
en uitgedeeld aan honden.
Recente reacties