Resultaten voor het trefwoord ingewikkeld

zelfportret (1) – hans van willigenburg

Ik ben een mens als alle anderen.

Vreemde eigenschappen bezit ik niet.

Op vijandigheid reageer ik zoals te doen gebruikelijk.

Op vleierij idem dito.

Ik denk altijd: laat ik het niet ingewikkeld maken.

In dat streven faal ik volledig.

Ook daar heeft iedereen last van, als ik iedereen mag geloven.

Wat is er verder nog met mij aan de hand?

Ik zou het niet weten.

Niets, denk ik.

Als een idealist te lang op me gaat inpraten, ga ik slaan.

Is dat wat?

Extreme gevoeligheid voor betweters?

Ach wat!

Rot ’n eind op, jij!

wegen kunnen ingewikkeld wegen – sunshine tenochtithlan

Wikkelwegen [I]

„Ben ik oud, ben ik jong, leeftijd is van alle jaren. Ben ik wijs,
ben ik dom, ook die ervaring is al snel verjaard. Keus genoeg
in het verdwalen: gisteren de kansel, vandaag de TomTom,
morgen de kometenstorm. Het zou kunnen zich enige zorg
hieromtrent te ontzeggen, in de veronderstelling dat het, met
de wet van de grote aantallen voor ogen, indien niet bij zichzelf,
dan toch zeker elders in de zorgsfeer betrokken zal zijn. Voordat
ik voor mezelf deze stap kan nemen, zal ik op zijn minst de
beschreven veronderstelling moeten toetsen op bewaarheid.
Dat is een punt van grote zorg voor me. Er is niets wat niet eerder
al eens gezegd is en toch zich steeds als in nieuwe woorden
gezegd wil weten, omdat in het zeggen de bezwering van het
nog niet gezegde heimelijk ligt opgesloten.”