als jij beer
en ik honing
op m’n kut
noem me dan geen naam
maar lik
Resultaten voor het trefwoord honing
Tevreden zijn met wat je hebt
is niet poëtisch
als je alles hebt.
Dus vertrek je voor een droomreis
over oude mijnenvelden
naar het land van koning eenoog.
Een jongen met een beenprothese
gidst je naar het strand.
Je zont in de geur van bermbommen,
je valt op je rug van de schone hemel.
Na het ongeremde naaktzwemmen
schud je melk en honing af.
Thuis, met vrienden die het wat minder hebben,
blader je in het album.
De gids staat niet op de foto.
worden doet hij niet meer
Al zijn er huiden genoeg
streeploos wit, de haren verlicht
honing stroomt en koude voeten
zij passeren zijn gebarsten deur
kloppen soms, klingel meneer!
Een zwaar voorhoofd en spikkels
vuur, een tel bloed dat gonst
zijn ademhaling bevroren
O schat, o jonge klaarheid
‘t zachte in haar ogen, vluchten
voor zijn schaduw daar is
Die zomer ben ik in een spelonk met heldere, rode honing gevallen,
terug naar huis gezwommen, heb ik mijn vingers, tenen afgelikt,
de rest van mijn lichaam af laten pellen en mijn gezicht te drogen
gelegd in een bloemenpers, waar jij het na jaren herfst terug zult
vinden naast een madeliefje en een klaverblad geplet, op een vel dat
van geronnen rozenbottelbloed is doordrongen. Lachend en wel.
Dat is hoe goed jij je voor jezelf wist te hoeden. Dat is hoe ik bloei.
graaf de sterren nauwelijks licht
er daast een bij langs rode bloemen
overal steekt zij een naald in haalt
er strepen door de liefde mooit
het asfalt van de maan in tienbaans
wegen langs de hemel tooit lianen
met de tijd ze vrijt nooit voor
de grote liefde dient haar eigen
koningin en krijgt daarvoor
een plaats te slapen krijgt
daarvoor een leven lang.
Ik peins me rijk van onwaarheden.
Verban ze naar de maan.
Ik weef een raket van minimaal gedachtegoed
broed op een uitvlucht
in mijn hersenlymfaal
Neem gebraden kippen mee. Honing.
Vette melk. Jouw platen en een foto
van wat al lang is geweest. Hondenharen
en met een fles terpentine
brand ik een melkweg leeg. Baan me een weg, zoals
in het instructieboek, de elleboog
als kruisboog geheven
en schiet een oudere aan
Aan de kant, meen ik. Het klinkt wat schraal
Het moet gesmeerd lopen
in dit vleesgeworden gedachtenkanaal
Wat me herinnert aan de bodylotion
Men boekt slechts enkele reis
in hoop op vacancy
Creeert de zon
Helicoptervluchten is een passie.
Hoog boven alles en alleen
vervliegt de lucht om je heen.
Wentelwiekend boven honinghoofden
grijpen grage handen bijenzwermen vast,
knijpen honing uit in mat glas.
Beneden omarmen zware zwerfjassen het magere lijf.
In de binnenzak dobbelstenen met zes kanten.
Aan witte handen kleven zwarte wanten.
Vluchten is een passie.
Op deze eerste dag van de laatste zeven jaar.
Zij zijn
kunstenaars
intellectuele
geen kuddedieren
of mieren die je
kunt plezieren met
zoete lekkernijen
dat plakt als honing
van bijen vermorzeld
onder hun voet.
Ik heb
met de leeuw
gevochten,
Honing uit
rib, en
raat gelikt
Ik ben
onder
arendsvleugels
door de zon gevlogen
Met jou mijn lief!
En mijn
lokken
wapperen in de wind.
ik ben vier muren begonnen
contouren van een korf
staan nog in mijn hoofd
noem het huis
dat vol is van zichzelf
slik glas
om helder te blijven
ik lieg een vriendin
zet haar keurig om mij heen
en als zij bloemen
met mij praat
komen de bijen vanzelf
Recente reacties