Resultaten voor het trefwoord - hans mellendijk

nachtblind – hans mellendijk

‘Het is hier zoo gansch en al dat ik mooi
vind dat wil zeggen ’t is hier vrede!’
                                                                                                      
                                              [Vincent van Gogh]

Vincent liet er zijn oren naar hangen
schilderde er de armoe die in het vuur
verdween voor hen die warmte verlangen.
De olieverfschittering voor langere duur.

Drenthe zelf is nu heel groot liggend oor
een luisterende schelp, op sterrenkuur
die pikdonkere nacht boven heide verloor
en ook ik die daar in de verte tuur.

hemelwaternimf – hans mellendijk

mijn ogen zagen
grijze balken kort
ze hebben de ballen
verstand van voetbal

hemelwaterinfiltratiegebied

mijn zagen ogen
witte ballen kort
ze hebben de balken 
balvoet van stand ver

hemelinfiltratiewatergebied

mijn voetstand ver van
zilv’ren korte standen
zag ze zagen balken 
hebben ballen ogen

pixelatie – hans mellendijk

Wicklow Mountains, Glendalough, 1994

Bij ’t scannen van de dia’s plots uit het grijs weer het beeld.
Zilverkorrels van film op chips omgezet in gigabytes. 
Langs de onstuimige kust klapperend de megakites.

Logeren in het bankbiljet van tien pond was voor niks.
Zicht op cycladen? Ithaca? Nu niet de baai op, want
zuidwaarts richting Wicklow Mountains. Wind mee fiks.

Beter kijken want het is per slot van rekening Ierland
als waar getoond. Er bommeldingen zwevend lopen
zich grillig lonen. Weerbarstig de wolken in hun sas

in vernevelende regenval. De hemel schuift de sluizen open
alles hier wordt van vervormend spiegelend vloeiend glas.
Kieuwachtige wezens druppen over de brilleglazen.

En zagen sindsdien het geloof in elfjes 
nieuwe sagen ingeblazen.

echo’s – hans mellendijk

Want je liet me staan
alleen geen rucht
baarheid de vrucht
baarheid, bepaald
zeker niet verstaan.

Ja, dat soort eigenaardigheden.

En een verloren
land, niet gefaald
voortaan geducht
gezucht en vlucht
over mijn oren.

Ieder zijn eigen narigheden.

Had je me maar
beweerd veracht,
bezweerd verkracht.
Kaminaga,
kam in je haar.

Onvoorspelbaar,
de echo’s uit een ver verleden.

schlagergeschichten – hans mellendijk

& zo werd in na
oorlogse Duitsland,
wunderbar wirtschaftwunderland,
het protestlied uitgevonden.
Zwei kleine Italiener,

waren liever gewoon thuis.
Ze droomden van Napoli
van Tina en Marina.
Am Bahnhof kent iedereen ze.
Zien elke avond D-Zug.

& dan Heisser Sand.
Een verloren land.
Een leven in gevaar.
Taal zonder enig wil.
Angst eet de zielen op.
De Marokkaner Grill.

Slager doe me nog
een plakje bloedworst.

niemendalletje – hans mellendijk

Ogen eboniet kleurig,
even niet reebruin getint,
wachtend op de jager.
’t Brons groen eikenhout,
loeiende klokken.
Jij, Limburgse schlager.
Bim, bam, bim bam, …

Sloeg bij mij in als een bom.
Mijnengangen verder;
verliefd onbekend gevoel.
Komt nu naar boven. Woel
door mistige flarden
vat me bij de klarden.
Bim, bam, bim bam, …

Sloeg bij mij in als een bom.
Gevoel brandend zand.
Zelfs je naam is mijn ontschoten.
Herinnering naar de kloten,
vliegtuig nooit geland.
Ook vandaag, ook deze keer
waarschijnlijk turbulent weer.
Bim, bam, bim bam.

de twist – hans mellendijk

De benen in de juiste draai gekomen
op de dansvloer terug het besef
dat het nu net zo lang is geleden.

Als voor mijn uit de tijd gegleden
vader de charleston. De lef
dat m’n kop de grond raakte.

Ik was zoveel jonger dan nu vergleden
En alles mogelijk maakte,
dat alles wat ik te doen had was dromen.

fout in de oorlog – hans mellendijk

En dan uiteindelijk
die leeftijd bereiken.

En erkennen dat je
fout was in de oorlog
van Cliff versus Elvis.

Daar mee leren leven.

En dan veel later
het inzicht dat, dat
verbazingwekkend
niet telt voor de 1
minuut 54
van Dynamite.

Minstens goed voor
de Nobelprijs
Kort maar krachtig.

kustbeschouwing – hans mellendijk

Strekdam, Lelystad, 20-10-2010

Ontwaar ik daar door ruit ’n kluwen wol?
Dichterbij zoomt het
vox populi voluit op ’t orgel.
De poepende man.

M’n eigen shit ophoudend
onder het beeld aangekomen
zie ik uit de Meccanodoos
Pier en Oceaan in 3D.
Piet Mondriaan aangeland?
Van figuratie naar abstractie.
De kunstbescherming valt aan
hurkend aan het Markermeer.

Diafragma f/22.
Sluitertijd 1.5 s
maakt van mij een drol
als ik later de foto scrol.

taking place taking off – hans mellendijk

bij the temporary stedelijk @ the stedelijk museum
amsterdam 20 oktober 2010

de spiksplinter nieuwe vloeren geboend 
voor & van elk wat wils, voor ieder wat

mijn lengte wordt opgemeten
met naam de massa ingeweven

de muurtekening evolueert 
als openbare performance 
én als collectief document
zoals dat in een conceptuele
taalklucht mag heten

ik zie een spreeuwenvlucht ontstaan
benieuwd welke hoogte ze gaat nemen