Ze staan tegenover elkaar
Handen naast hun zakken,
vingers gespreid, de voeten
wijdbeens, met losse kaken
haken hun ogen zich vast
Ze wachten
op een teken
in het spiegelbeeld van zichzelf
Ze wachten
op die ene wimperslag met losse handen
op de asterix met gespreide benen
Maar die blijft hangen
boven het onuitgesproken woord
aanlokkelijk is
het grensgebied
er blijven hangen
in de grijze zone
het spel gadeslaan
van heen en weer
zien hoe ijdelheid
en macht
hen opjaagt
tot ver
over de grens…
Spanning
groeit
tegenzin
trilt
weer waarom.
Ben ik
blijven hangen
of terug
in mijn kleutertijd?
Waarom
wil ik
op alles
een antwoord
Waarom is
waarom
zo’n moeilijke vraag
I will survive
…
Ook vandaag.
meeuw voor het raam
klapwiekend in de wind
kijk eens aan
dat is een beeld
wat blijft hangen
denk je dan
luid krijsend
laat het beest
zich weer gaan
en jij weer uren
in een paar woorden
gevangen
de bal rolt:
de dag zwart wit aan onze voeten
we schoppen er tegenaan, of we rapen hem op
we zien vogels: vogels die te pletter
vliegen tegen glas, krassen woorden
open die blijven hangen: aan de galg een gouden strop
Recente reacties