Hij legt zijn bankschroef
teder om haar hals
ontlokt haar
zacht
een zuchtje:
onstuimig verlangen naar
– althans dat laat hij
me geloven –
mij, de eenzame
drinker, zijn
gast
Resultaten voor het trefwoord hals
al overstroomt mij het
gras tot voorbij de hals,
aan mijn lippen
zul je het niet merken
ik hou ze onbaatzuchtig
stil, mijn huig prevelend
met integer
binnensmonds verlangen
onuitgesproken passie
siert verborgen parels
ondergronds in
fijnmazige kleuren
asem zou stamelen in
vrijgegeven aanstalt,
huiden barsten
op diepe zinssnedes
verrijking zou slechts mij
de hals ten deel en voor
het zuiver oog
onmeetbaar in gebreke
laat mijn lippen zwijgzaam
zijn, verguld verhullen
dat zacht rood
schakeert op juiste tijden
in de koelte van de kelder verkleurden
je ogen naar een helser blauw
stroeve tannines slopen in je stem
waarmee je ze aanwees, de lang gerijpte
op eiken, de jonge, de zoete en zij bleef maar
vragen over soorten, oogst en streek
met haar hand het stof van de hals
en alles klopte toen jij het ontkurkte
het zachte walsen, het mondjesmaat
proeven en iemand riep aan de trap
waar blijven jullie nou
Recente reacties