Toen ik mijn patatje gevleugelde insecten
bestelde dacht je even dat we ergens in de
de toekomst waren beland.

De patat uitkramer schepte de zak vol met
een dikke klodder erbovenop: toekomst in
zijn seinende insectenogen.

De lege straat begon vol te lopen, mensen
klampten elkaar aan, keken naar onze zak
patat met een houding.

We keken naar de mensen, van de mensen
naar de zak patat die ons beiden vasthield
Uit de zak steeg gezoem op.