Laten we dit moment van luwte aangrijpen
Of anders samensmeden tot gietijzeren wil
Op het gevaar af zeewaarts te waden
En toch terzijde het volgende, marginaal
Rechts waterdragend (eenmaal op weg)
Elke keer gezeik, normatief voorgebakken
Genoeg van gewoon doen, aanpassen
Van voortuinen, vensterbanken, grasmaaien
Dure tankbeurten voor ik het vergeet
Hoeveel voet gaan in een meter bier
Ons perspectief kan gelukkig meer bevatten
Dan de berging en zo nodig vloeibaar
Er is dus sprake van wederkerigheid
Weliswaar met beperkingen maar toch
Ik zie het als een eerste stap, een begin
We zijn voorbereid als de vraag toeneemt
Hier of elders, maakt in principe niet uit
We zijn er klaar voor, beslagen ten ijs
Buslijn 12
Gesitueerd rond beteugelde geneugten
Nog één nachtje slapen
Resultaten voor het trefwoord gevaar
In het belang van de wereld, niet van Nederland of Utopia:
“Een schone wereld, die ons welzijn beschermt is een veilige wereld waarin we ons ook daadwerkelijk vrij kunnen voelen.“
Of zie het nog anders, de natuur houdt ons in leven, de mens is afhankelijk van de natuur, de natuur niet van de mens, de natuur is onze motor, een vervuilde motor gaat eerder stuk en veroorzaakt eerder ongelukken dan een schone motor, met andere woorden vuile natuur is niet veilig, daarin kan je jezelf niet vrij voelen.
Toch is het ieder zijn of haar eigen keuze om in de drek te gaan leven en is het zolang anderen niet in hun hygiëne en vrijheid aangetast worden geen probleem, maar mocht de vervuiling van een individu op langere of kortere termijn een gevaar voor hem of haar zelf worden dan is de overheid verplicht in te grijpen ten behoeven van het individu zelf.
Met andere woorden:
“Leven in vervuiling mag toch, mits het op termijn geen gevaar wordt.”
En die mits-regel, daar zal meestal niet aan voldaan kunnen worden, wat dat betreft zullen er een heleboel mensen, bedrijven en instellingen over de hele wereld andere mensen nodig hebben om hen te helpen weer in een schoon milieu te leven, maar dat wordt dus met de regel:
“De veiligheid van ons welzijn, onze hygiëne moet door alle nationale overheden gegarandeerd zijn.”
Een taak van de overheid.
Een schone wereld = een veilige wereld = een vrije wereld.
In die volgorde.
Wat is de meerwaarde van mijn gedachten blootleggen
de kaarten van mijn leven laten inzien aan de ijsbrekers
gezond verstand zorgt voor het onmiddellijk smelten gaan van de horizon
druist tegen geweten in, je beproeft mijn gedachtegang zorgwekkend
je kunt geen juiste raadgevingen opgraven; alles al zelf onderzocht
oplossingen zijn onvindbaar omdat hij alleen het je in kan fluisteren
ter twijfel je verzetten aangezien vele afzonderlijk het tastbare accepteren
Ofwel tegen de draad ingaan zoals het negatieve voorbeeld laat bezichtigen
Eeuwig zal men geluk proberen te hervinden na slechte omstandigheden
Ook ik maak hierbij de fout, het is makkelijker om te zoeken naar het dichtstbijzijnde
Jij deed hierbij mijn klokken luiden, herroepen van mijn ziel
Interesse tonen en uitnodigen om een schone lij te beginnen
Tilt me op en kolkt in de ronde, als een gouden blad, wel verdort door de kou
haast deed het de das om, mijn woorden verwelkten achtervolgt met een echo
keuzes zijn bevroren tijdsdelen, bezinken tot het donkerste van de geest
ondergaat een heel proces door ons lichaam komt terecht op een zeef
gevangen in een bodemloze put zonder enige aanwijzingen
waaronder ik lijd, geen hou vast in het leven dat mij doet falen
verlangen naar sterke touwen die mij kunnen vastbinden aan een theorie
bang om nogmaals aan stukken gescheurd achter te blijven op de kille ondergrond
Symbool voor socialiteit van een belangstellende, mijn inzicht
schijnbaar niet geschikt als onderhandeling van deze twee karakteristieken
Vreugde wat telkens komt dagen wanneer ik de regenboog van het leven zie
Alles zal nogmaals spijtig vervagen het is gewoon een kwestie van tijd
Pessimist naar het hoofd geworpen wat ik inderdaad kan bevestigen
Maar vergeet niet; het is de realiteit die wij al te graag willen ontwijken
Betonnen muur zonder enige illustratie, versiert met enkel grijstinten
Simpel en ontzettend compact waar fantasie zich zal herenigen
Woede verstoort evenwicht evenmin, niet fysiek uiten, dat is de zwakteschakel
vervangen worden door onmacht en radeloosheid wat mij doet uitputten
Hoop verzamelt dankzij de plotselinge aandacht die ik toegeworpen kreeg
onverwachts uit de dode hoek gekropen wat de aarde deed schokken
verkrompen lichaam opgerold maar vertoont zich nauwelijks in het openbaar
kronkelt van verdriet, onopmerkzaam wegens verschuilen in het onguur
getrouw bedekken de haren mijn gezicht zodoende verbergen van bevroren emoties
tranen smelten bij nacht te samen met het masker wanneer de ochtend aankomt paraderen
Herhalen is het gevaar wat me geduldig zal opwachten
vermijden is onmogelijk tot ik mij zal omkeren naar de verlichting
Terug komen op mijn vraag der beginne van het gedicht
wat zal mij helpen om vervelende omstandigheden te delen
het beeld zit in de steen
en de beeldhouwer houwt het
eenvoudigweg uit
maar hoe moet hij, de dichter,
in dit wit iets vinden over
dat eerste gezicht, die zwarte ogen?
hij kan het sonnet met
elke vergelijking beginnen:
een gezicht waarvoor een man
bereid is steden op te offeren;
ogen van een
binnenlokkend donker –
aan het eind van het octet
worden Helena en gevaar
vergeleken met háár
de poëet wil een Prometheus zijn,
die vruchten uit het vuur van
inspiratie naar de mensen brengt
en in frustratie
met een aangevreten lever
de cafés afgaat
Mijn frons achteloos gevaar
Rood de wangen van het wajang meisje
dat sluimert in mij
De nacht draagt een sleehak
glijdt nabij
Een vraag brandt op lippen
van de maagd die ik was
Verleden om op te kluiven
De zon heeft de maan
om een komma gevraagd
Het luik vannacht
niet te gretig dicht te schuiven
annalen en kronieken
gevuld met heldendaden
getuigenissen van moed
zijn er geschreven, over mij
hoe ik De draak bestreed
een schat veilig stelde
stamoudsten beschermde
en mijn onsterfelijkheid
in gevaar bracht door krijg
het Hooglied van mijn passie
voor de deerne in de toren
heur haar precies lang genoeg
haar meenam ins Blaue hinein
de golven van overmacht
bereed als een ridder te paard,
ja, die epische daden
zijn beschreven in annalen
en kronieken die getuigen
kent u die geschriften?
of speelt het zich allemaal af
in mijn onbewuste fantasie?
Mijn moraal ligt in de kelder te trekken aan zijn ketens.
Dagelijks wordt het een rauwe biefstuk toegeworpen of
laat ik er een ouwe kalkoen op los.
Het moraal weegt, droog aan de haak, 71 kilogram
meet om en bij de meter tachtig.
Het moraal leent zich uitstekend tot een gezellige
avondwandeling in een donker bos.
(op het strand lopen loslopende honden te veel gevaar
ik kan daar moeilijk mijn karwats tevoorschijn halen)
Het hart daarentegen gebiedt het te voeren met biefstuk of kalkoen.
Dagelijks laat het mijn moraal even uit.
Het plaatst voor hem zelfs advertenties in de krant.
Het weegt een minimum aan grammen
is gelegen achter een kas vol ribben, dolle temperaturen
en bloedt onophoudelijk, zomaar zonder reden.
Geen enkele patiënt liep
gevaar zegt de directie.
& zo werd in na
oorlogse Duitsland,
wunderbar wirtschaftwunderland,
het protestlied uitgevonden.
Zwei kleine Italiener,
waren liever gewoon thuis.
Ze droomden van Napoli
van Tina en Marina.
Am Bahnhof kent iedereen ze.
Zien elke avond D-Zug.
& dan Heisser Sand.
Een verloren land.
Een leven in gevaar.
Taal zonder enig wil.
Angst eet de zielen op.
De Marokkaner Grill.
Slager doe me nog
een plakje bloedworst.
behoedzaam betreedt ze de stilte
die zich uitstrekt over het hele huis
onheilspellend dreigen zwarte wolken
voorbode van een onontkoombare storm
de vonk die ze bij zich draagt volstaat
om heel haar wereld te doen ontbranden
ze speelde met vuur, flirtte met gevaar
straks rest enkel as om zich te warmen
Recente reacties