Resultaten voor het trefwoord getekend

gruis, tijdig verwijderd – jos van daanen

Voordat ik je zag had ik je al getekend,
je ogen en je huid en ook je mond van steen
waar in mijn herinnering de open plekken zaten
veegde ik littekens met mijn vingers weg

maar je leek niet, het woordenloze gruis
had je trekken oud gemaakt, getergde mammoet,
opgejaagd door jagers in het verstilde beeld,
alles gegeven, niets van mij genomen, enkel tijd.

armen bewegen – frido welker

de wereld onaf
als een tekening

dat je doet
armpjes bewegen
de zon, een baan, armen te over
als kleuter tekende je hem
zoo groot
als een scheef huis en geen perspectief
de zon getekend tot het krijt op was
het huis en de deuren ook
alles op een kier

dat is wat je doet
op een kier staan
nu
afwachten op dozen krijtjes
zo doen we

maak ons wijs dat we genadig zijn – delphine lecompte

Ik maak iedereen wijs dat ik vrij ben
Ze geloven mij
Ik zeg tegen de oude kruisboogschutter
Dat ik naar de supermarkt ga
Hij gelooft mij niet
Hij denkt dat ik naar mijn moeder ga
Om haar abrikozenconfituur te stelen.

Ik huppel naar de supermarkt
Een man vraagt wil ik een petitie ondertekenen?
Tegen ratten in doolhoven
Hij toont foto’s
Van zijn dochter toen ze tien was
Verkleed als verkrachte Vikingvrouw,
Als Colombiaanse sjamaan, als Mickey Mouse.

In de supermarkt wil een vrouw weten
Waarom ik staar naar de prothese van haar kind
Een oude man plast in de bak afgeprijsde kalfskoteletten
Niemand zegt dat het niet erg is
Dat hij zich niet moet schamen
Dat hij de blikken vandaag niet moet betalen
Mijn minst favoriete caissière beweert:
Zo’n vader heb ik thuis ook!

Ik betaal mijn bokalen
Met schorre stem en gepast geld
Als ze leeg zijn mogen er insecten in
Zonder ademgaten ben ik geen haar beter
Dan die Chinese laboranten
Of waren het Japanse
Het heeft geen belang; ik heb niet getekend.

getekend – frouke arns

kijk, zegt ze, hier staat
het bankje met daarboven
veel blauw, dat is hemel,
het gele met stokjes is zon

en dit, vraagt zij, is dit het huis
waar we wonen, met ramen
als hoge ogen en bloemen
die lachen en wat doet die vogel
daar op jouw mond

kijk, wijst ze, daar zijn wij
twee poppetjes bij de waslijn
jij bent de moeder zonder oren
ik was het kind dat zong