Resultaten voor het trefwoord gestraft

is er een hemel voor naamloze cavia’s in kruimeldiefdozen? – delphine lecompte

Naast mij tekent een jongeman die
Op de toekomstige moordenaar van mijn dermatoloog lijkt
Een spook met een pruik in zijn kladblok
Het is gewoon een laken
Met gaten voor ogen
Ik ben niet bang van dat soort spoken.

Ik ben niet bang voor mijn ondergang
Toen ik werd geboren is het begonnen
Bij sommige sukkelaars begint het vroeger
Tegenover mij zit een barbaarse feministe die Lotte heet
Het klinkt niet barbaars en
Ze ziet er eetbaar uit.

In de tuin van mijn huisbaas hollen honderden cavia’s
Er circuleert slechts 1 naam
De naam is Lotte zoals die eetbare feministe van daarnet
Maar het is altijd een andere cavia die
Lotte heet en
Wanneer een cavia sterft is het altijd naamloos
In een kruimeldiefdoos in een put in de duinen
Naast de goudvissen in sigarendozen van mijn vader.

Wanneer goudvissen stierven in mijn kindertijd
Was het moeilijk
Kapot te zijn van verdriet
Ze kregen plastic burchten en zeeroverschatten
Maar ik kon hun dankbaarheid niet lezen
Dus dacht ik dat ze ondankbaar waren en
Gestraft moesten worden.

ik wou dat ik een van mijn lezers was – delphine lecompte

Dit is het leven:
Je steelt en je wordt niet gestraft
Je schrijft gedichten en je moeder
Ja, je moeder, mijn moeder
Ze is de enige die ze niet leest
De postbode,
De schuldbemiddelaarster,
De aalmoezenier,
De zoon van de buurvrouw,
De dochter van de oude kruisboogschutter,
De vijfde vrouw van mijn neuroloog,
De schoonzus van mijn rivale,
De beste vriendin van mijn grootmoeder,
De minnares van mijn apotheek,
Ze lezen mijn gedichten plichtsgetrouw.

Ik steel en ik wil gestraft worden
Liefst onrechtstreeks
Ik wil dat de straf een tumor voor mijn moeder is
Of een gebroken heup voor de oude kruisboogschutter
Ik zal hem vertroetelen, de bedlegerige hengst
Twee euro is weinig
Twee euro van een blinde vrouw is onvergeeflijk
Straks word ik op het matje geroepen
Ik ontken alles.

Ik schrijf gedichten om gelezen te worden
Door mensen die mooier en verstandiger zijn
Ze hebben niets te verbergen
Ze moeten geen boete doen
Ze eten en lezen, ze gniffelen en
Denken: ‘Ze overdrijft haar lijden, het is een gimmick.’
Maar niets is overdreven.