er wordt een ei gekraakt
en schalen versplinteren
dooier dan in het wit kan er niet zijn
zuiverder zeker niet gelogen
luid klinkt geschater
want mooier is zij niet gemaakt
de balans van de waagschaal is gewogen
mist alleen een beetje glans
als de laatste druppel uit de kraan vervloeit
zwem ik in cirkels
de lans vooruit gebogen
wanneer de dag niet meer
noch de nacht wordt onderbroken
elke avond haar schemering mist
en ik terug in je donkerder
dan donkere ogen
voorwaar geen verborgen list
en toch in rood gewroken
onder wind wordt niet gelogen
alleen de nasmaak onverkort
en daarvan enkel het wonder
dat zal worden opgeschort
Waarover kan ik schrijven?
Ik bedoel: Waar zal ik beginnen?
Ik zal beginnen bij de ochtend
Van 29 september 2010
Als ik deze dag overleef
Dan is het niet mijn sterfdatum.
Het is begonnen met opstaan
De gootsteen was droog
De ijskast klaagde zonder platte kaas in haar schappen
De haan kraaide omdat de buurvrouw had gelogen
Over haar beenzweren en haar zwartgalligheid
Het waren geen echte leugens
Het was de waarheid afzwakken
Om haar tere bibliofiele zoontje te sparen
Zijn naam is Didier.
Die zoon leest mij niet
Ik vind dit schandalig
Maar wat kan ik doen?
Ik ken hem niet goed genoeg
Om hem hard genoeg te straffen.
Na het opstaan kwam de mist
Iedereen zei er iets over
De sponzenverkoper zei: ‘De mist is poëtisch.’
Ik antwoordde chagrijnig: ‘Sponzenverkoper, blijf bij je leest.’
Gelaten en komisch at een Duitse toerist een marsepeinen banaan
Op een bankje dat hij deelde met een duif die niet blaakte van gezondheid
De toerist blaakte evenmin
Niemand blaakte
De mist nog het minst.
Ik dacht aan Lou Reed
Nu is mijn gedicht verpest
Omdat ik Lou Reed heb genamedropt
Als 29 september 2010 mijn sterfdatum niet is
Dan begin ik morgen opnieuw.
Recente reacties