De dag die als de stad opnieuw begint
heet Himmelfahrt.
Ik trap naar na-oorlogs goed gebruik
de dauw en dekens van mij af en wacht.
Op een verlaten en te vroeg terras.
Alleen, goddank en hemelzacht
heb ik freies Berlin gezien
en mijn bedaagdheid
fris omhoog gedacht.
Oude mannen praat
kringelt over groene weiden
Jonge morgens
halen voorbije nachten in
Fris afgesneden gras
ligt klaar om op te nemen
De zon staat laag het is nog fris
maar aan de kleuren
zie je dat het bijna zomer is
ik ga uit bed en doe zowaar mijn best
je bij het opstaan niet te storen
de zon staat laag het is nog fris er is
zover ik zie
nog niets verloren.
wat staan de ogen hoog vanmorgen
hoger dan de zon
dan de neus
die voelt hoe fris het is
en zich terstond een rode kleur aanmeet
gezelschap voor de mond
de nazomer, sleepboot van de herfst, passeert
scharlaken bakens door ochtendkou uitgezet
de gezongen versie is te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/
uit voorzorg mijn gezicht neutraal
en in balans mijn lichaamstaal
een man met slang daar ziet mij aan
alsof ik niet lang meer heb te gaan
de dokter komt klinkt ook niet fris
hij hoest een naam die er niet is
de slang gaat mee ik blijf alleen
met enge folders om mij heen
ziekten kwalen ongerief
ik zie alles weer in perspectief
dat ik mij nog langer kwel
kom ga heen en heel jezelf
Recente reacties