Vannacht dacht ik nog even om tijd
te overleven om de spijt te wassen
van mijn lijf mijn laatste flessen
leeg te drinken en te zwijgen tot
het krijt zich los zong van mijn
botten. Vogels daalden op mij neer.
Ik kon niet schieten dus ik floot
alsof ik een van hun was en we
stoven op omdat het zo was
afgesproken, zweefden rond
boven de stad in felle
vluchten door de lagen
van de hemel pikten fluks
wat kruimels brood
en eindigden de dag
in bomen. In mijn boom
hing een gedicht.
Resultaten voor het trefwoord flessen
Iedere dag ratelen die flessen
tot je er zelf groen van ziet
meneer. Ik draai mijn diensten.
Vroeg, laat, nacht. Drie dagen
vrij. Voor mij is alles bier
en even tussen de machines door
eten met de mannen, veel zwijgen,
kaarten en over voetbal praten.
Ik heb een zoon die anders wil.
Hij mag het weten. We eten goed
van de drank. De helft van het
huis is nog van de bank. Onder
ons gezegd en gezwegen. Dit is
leven. Maar hij mag die droom.
Langs mos en takken
zakt het pad
waarop zij liepen
tot een oase van rust
twee mannen omringd
door lege flessen
beklonken hier
het daglicht met bier
en de nacht met
jonge jenever.
Eigenlijk ben ik vooral bang om zomaar dood neer te vallen. En dat het haakje dan nog op de deur zit, zodat niemand binnen kan. Dan moeten ze een ruit inslaan en welke ruit kiezen ze dan? Je kunt niet verwachten dat ze daar nog diep over nadenken als ze jou daar midden in de kamer zien liggen.
Wat ligt er in de tuin waarmee je een ruit te lijf kunt? Een fiets, een zinken emmer. Lege flessen – zou dat gaan? glas-tegen-glas? Een stoel van ijzer. Die stoel – die zou ik kiezen, als ik hier zonder na te denken een ruit moest breken.
Wat je zou willen is dat ze de ruit van de deur stuk slaan, want die is het gemakkelijkst te vervangen. Deur eruit, vlak leggen, streepje kit in de naden. Een kind kan de was doen. De andere ruiten zijn lastiger. Duurder ook, waarschijnlijk.
Misschien moet ik toch eens een briefje ophangen. Wat simpele instructies kunnen de schade beperken. Moet wel gelamineerd worden, dat briefje. Anders is het na één regenbui onleesbaar.
Spoel je
…Zeewier, balken, flessen,
overal zie ik je
…schelpen,
hou ik je oor aan
je laat
een wind
in mijn gedachten
botert niet bij de vis
ik noem je naar
meeuwen.
Je duikt
je krijst
tot schuim
op golven

Recente reacties