Deze nacht is een zwijgend gedicht,
dat eerlijk spreekt, samen in gedachte
als een traag lichaam dat vrijt, dat zweet
in een levende geest
in een droom
die leeft
alles lijkt wit
maar waar wit is, waar wit is
is rood
als het bloed dat kruipt
dat kleeft
afhankelijk van het maanlicht
het beest dat overleeft
Deze nacht is een zwijgend gedicht,
als de waterdieren diep onder water grommen
deze nacht is een zwijgend gedicht
Uitspreken maakt alles erger.
Resultaten voor het trefwoord erger
nooit echt
het zonnetje in huis
maar het kan nog
veel erger
wat we ook doen
er zijn altijd wel
mensen te vinden
die precies hetzelfde
zouden gedaan hebben
of nog veel erger
Niets is erger
dan Stadskanaal
of Hoogezand-
Sappemeer,
maar in Veendam
kom ik ook nooit weer.
er waren dagen dat het erger was
maar dat het leven nu leek stil te staan
er waren winnaars in strakke pakken
het regende binnen en buiten
buiten
plakte het papier
waarmee de overwinning
had moeten worden bevestigd
gelukkig waren er rode sponsjes
om alles mee weg te schuren.
gelukkig was er veel te doen
wist niemand hoe en waar te beginnen
met wie want breekpunten brachten
met zich mee dat er heelhuids
gezichten moesten worden schoon
geveegd.
het verder dan ooit van een toekomst
van dit land waarin maar eens gezegd
moest worden waar en wat en hoe omdat
juist daarom niets van de grond kwam
u draait meneer, u weet best waarom.
Ik die vandaag haar schedel krab, mijn handen knijp
van ongeloof, haar straten tel, dit kaartenspel geschud
kom ik uit Holland -geen gare Russin- zo laag meneer
zo klein dat het een lege naam tilt. Het waant zich
een koninkrijk, sijpelt aan zee, klemt zich aan golf
& duin, het loopt over van waar het onder ligt het
heeft geen zin dan deze op lippen lezende lucht
die langs haar landschap tekent van missende
ruimte. Zij die zich kruidt met potpourri geuren
bloemen schakeert in groene lijnen onthoofd
haar mond roert spraakzaam als vrouwen
op marktdagen. Ze proeft kerries, voedt zich
met roti, sate & shoarma in snackbar Shalom
houdt zich wakker met koffie zonder droom
Hij toont een leegte tussen zijn handen die
Kleiner is dan een mensschuwe terriër
Hij zegt dat hij mij zo erg gemist heeft
Die leegte maal 110 plus 237
Gelukkig waren er hoeren en tafels die hem goed gezind waren
Ze slokten zijn geld geruisloos op en werden wakker met gebroken poten.
En dan wil hij weten wat ik met mijn minuten heb aangevangen
In het tentenkamp heb ik je ondergang verzonnen
Ik heb je kapotte brillen aan de oudste zoon gegeven en
Hij heeft me beloofd dat je nooit meer zou terugkeren
Omdat je zou belanden in de kerkers van de Siberische psychiatrie
Maar hier sta je zonder noemenswaardige schrammen en met een nieuwe bril.
Vader toch, is het waar wat ze zegt
Dat je kind bent geweest in een ander continent
Dat je kraaide en strafte en rijmde als een kind?
Ze zegt dat het per ongeluk is gebeurd
Het land was droog en je broers zo slaperig.
Recente reacties