worden doet hij niet meer
Al zijn er huiden genoeg
streeploos wit, de haren verlicht
honing stroomt en koude voeten
zij passeren zijn gebarsten deur
kloppen soms, klingel meneer!
Een zwaar voorhoofd en spikkels
vuur, een tel bloed dat gonst
zijn ademhaling bevroren
O schat, o jonge klaarheid
‘t zachte in haar ogen, vluchten
voor zijn schaduw daar is
straks twee opgetogen koppies
aan mijn bed en een grote grijns
en ik voel weer de opwinding
van zachtjes de trap op sluipen
wiebelend het mooi opgemaakte ontbijt
die bloemen in dat vaasje
moeder zei steevast ‘mooi hoor’
en staarde er dan over heen
naar iets heel ver weg,
‘maar dat zul je nog wel leren’
ik moet op tijd gaan slapen
want morgen eet ik verbrande toast
en een ei, desnoods zacht gekookt
Voor mij niets van de straat
Ik wil het echte vorstinnenwerk
van fijn geaderde lamskoteletjes
op porselein tot dienstbaarheid
aan mijne majesteit
en gezuiverde gedachten op zilver
3 x Hoera, ik ben uw Koningin
Ik wil het allerschoonste, inclusief
de grootste lollypopprins
Je knecht mij in je stoel
Ik doe mijn best maar blijf blozend
omhoog komen
Aye, ik verlang meer dan je hand
breng mij haar, je vrouw van lucht
en woorden
Veeg het vuil van me af, laat me
in aderspanning snuffelen
door een schriftloos veld
Ik zoek ons een tehuis
waar ik kan binnen stormen
Waar zij mij zacht masseert
en ‘grote man’ tegen ons fluistert
‘wel bij mammie blijven hoor’
Het oude liedje
die ouwe schopte
ik werd geen gulden
en voilà
Vandaag ben ik groot
ik timmer op deuren
doe een dansje, desnoods
in mijn blote kont, neem me
alsjeblieft mee naar binnen
Ik weet hoe het hoort
mijn lasagne brengt ‘s avonds
genadig licht in zijn ogen
en met zijn goedvinden
poets ik onze kinderen
tot glimmende munten
Ik neem die gele bloem en zo’n bol
vol pluizen, voorzichtig plukken, ojee
toch weer een steeltje met kale kop
het is net ‘t geheime heertje, paars
bloempje erbij en drie kleine witte
ma de liefsten heten ze, nog wat
van die plofdrollen op lange stengels
en ook dat dode boompje daar, als laatst
schep ik moedereend en haar donsjes
uit de vijver, ik prik ze op de takken
voor in haar allermooiste vaas
bloempje meisje vrouw, roze tutu
vervangen door nagellak en All Stars
Een knuffelbuikje van witte chocola
eten, iedere dag prikt vinger in de keel
Schoon is haar facebookfoto, onschuld
weg geknipperd met die filmsterogen
Eén hand is een vuist, de andere verft
trefzeker een laag glossy verlangen
op haar bloemblaadjesmond
Recente reacties