Resultaten voor het trefwoord duivel

n.a.v. – phillipe te bar

Black Swan : Aronofsky, 2010

Bij elke nieuwe stap die gaat in het anders
onbekende, daar waar ik uit moet komen
in dromig drijfzand dat al van ver ruikt

naar rot: krozen, as-
grauw. Verlegen knorren klinkt hardop
naast zalvend, maar gemeen, gakken of loeien
dat gilt open
dit drommig, dromig drijfzand,
braakbal van een lamme duivel.

“Toe maar, meisje! Schud eens op die beenderen… scherven…huid
en haar, vol bloed totdat er orde ligt en niets
anders is dan moest.”

Ach, kermende horror wordt betreden,
mijn horror, begeleid door knekelgillen
van herrezen reigers die zich grijnzend tonen louter in skelet.

nu
al wordend
ben ik dood

Wat hoort u? Het is weer het sissen
van die lamme duivel die neemt
al wat mooi,
al wat goed.

Immer oud zijn villend, stropend
Perpetuum Mobile gehouwen uit dooddonker teer,
dat alles bedekt wat een poging tot veranderen waagt
en dus mij bedekt.
Alles bedekt, maar vooral mij.
Mij, alles, mij

user calendarclock-o

alpe d’huez – martin m aart de jong

Maar mocht ik mij herwinnen dan deed ik
het toch zo dat ik geen tour kon winnen
maar enkel klimmen, in het bergklassement.

De kreten en het zweten onder mij en onderwijl
versnellen met de duivel op de hielen en het snot
voor ogen. Ik zou ze allemaal bedwingen
op

de Alpe d’Huez zou ik wel willen zingen
een lang eindeloos couplet. Geen doping
en geen poging te ontsnappen aan het ganse

peloton, maar met doortrapt gemak los komen
van de massa die gedwee na een kwartier
of wat zou volgen vol bewondering

en respect. Ik zou de tour niet willen
winnen. Maar de bollen om mijn nek
ik wil daar als eerste binnen, een keer

wil ik maar winnen op de Alpe d’Huez.

user calendarclock-o

losgeldgedicht – joost van gijzen

Lieve lezer

Het is waar: lang geleden
heb ik mijn ziel aan de duivel verkocht
Sindsdien zit ik gevangen
achter dit bureau,
word ik dag en nacht bezocht
door inspiratie
Ik dank mijn literaire zegetocht
aan woorden die niet werkelijk van mij zijn,
die, net als zuurstof met een ademtocht,
van buiten me binnenkomen
De duivel zegt: als jij iemand vindt
die van je houdt om jou,
niet om wat, omdat je schrijft
dan ben je vrij
Wie zal me redden?
Jij?

user calendarclock-o

te swansea – eelke van es

Dit is mijn dertigste jaar naar de Hemel
en de paniek stoomt op langs
de spijlen in mijn Victoriaanse bed.

Ik trek mij op,
doe een laatste oefening
voor de finale,
het slapengaan, ronkend
slapengaan met een hoest
die als de duivel komt
opzetten bij het open raam.

En dan een afsprong temidden
van mijn vrienden de witte lakens
en een kussen opgerold en gaaf,
naar een smetteloze landing
op het bulderend beton.

user calendarclock-o