We willen alles ontleden
Ons met wijsheid bekleden
Het land is versluierd dolend
In een nevel van mist
De ziel gepijnigd
Het hart verbleekt
Gevangen in ‘t doolhof
Angst brult de zee
Eb en vloed
Een gouden gloed
Kleurt horizon
Tot de einder.
Resultaten voor het trefwoord doolhof
Minder dan
de afstand van de maan
zijn we van elkaar verwijderd als een
hemelkloot reis ik langs de aarde
vol reien en bochten
doolhof van nacht.
U kunt het geluid horen
van schaatsen die krassen
in een bevroren rivier
wachtend op zon.
Zeg niet zeg dat zeg wat doe dat
meer dan strijkijzers links
en rechts die de
aarde glad strijken en wentelen in
de warmte van verschroeide aarde.
het is ouderavond, nu zonder
maskers, we trekken kleren uit
gaan eerst wat rondjes rollen
door de kleuterwoestijn
ons weer verbinden in dat oergevoel
en anders een pakje wodkasap
of twee, vooruit de klimwand op
onze ruggen strekken, vrijmoedig
tonen we diverse bilpartijen
breed roetsjen we van de dik
beboterde glijbaan, ik ben manlief
al kwijt, in het doolhof speelt men
‘herken ik daar jouw achterkant?’
verderop temmen zorgeloze vrouwen
wilde wipkippen en overal
ja overal waar ik kijk, vastgebonden
mannen, andere stoute mannen,
die smeken om vergeving
Recente reacties