Vrieskou verbleekt
een stadse herinnering
aan zinderende middagen
aan zwoele avonden.
Kleumend bij butagas
denk je aan toen kolen
moesten gerakeld
voor ijsbloemen verdwenen.
Je ziet palmen langs
de berijpte boulevard.
Een doodskleed houdt
het leven in zijn greep.
een gruweldicht
thans aan het doodskleed bevinden wij ons
ter gelegenheid van zure room spuiten in
neusgaten van papier-maché zij niezen niet
voor de grabbeldoos de landerijen van rochel
onder zij spuien tot maggie vermorzelen en
ramen zemen met te veel zeep aangezet het
broeden van de remedie de plas leeg te likken
ons kent ons hier aan het doodskleed van hangslijm
ja wij wilden je wringen in de mangel en
soepeltjes worgen in de spiegel maar jij
mijn prul verwordt tot mij in speelse vlucht
als ik mijn handen tot horens vouw en in
mijn keel wil steken en voelen aan de verboden
mond voor de knoppen van rimpelig rulgehakt
Recente reacties