het gloren gods vond mij
waar we eten
het stukgereten
vuil geworden
en het bleek gekeken
bleef
mijn kleren rieken
naar gebogen dagen
het verbolgen
schraal gekust
er zit nog pluis in mijn navel
alles daargelaten
het gloren gods vond mij
waar we eten
het stukgereten
vuil geworden
en het bleek gekeken
bleef
mijn kleren rieken
naar gebogen dagen
het verbolgen
schraal gekust
er zit nog pluis in mijn navel
alles daargelaten
wat houdt je tegen?
wat staat voor je?
wiens bloed blurt, kleurt
je dof geslagen ogen?
morgen is vandaag nog niet
en je hoofd echt te zwaar
voor de dunne benen
breng me naar huis
en verzwijg maar wat ik
nog zo gezegd heb
rijd daarna door
door het einde
om in het reine
thuis te komen
je draagt nog steeds het vuur
dat niet alleen mag branden
voor een ander
dooft, als je het weggeeft
elk wereldbeeld is een sprookje
medelijden een koud kussen
vergeet het personage God
en vergeef zijn geestesvaders
ze zijn dood
als jouw handen
in dit donker
Recente reacties