In een appelgaard kan onrust bezinken,
kan een vermoeide aarde even stilstaan,
kan dorst in overvloed verdrinken
en kunnen dagen zomaar voorbijgaan.
In de tuin weerklinkt schraal verlangen.
In een gewaagde poging wellicht
om schaduwen van het verleden te vangen.
Dat is toch waarvoor muren zijn opgericht.
Het wachten is op de ontknoping
van de wurgende wrong in tijdelijke tijd.
Zo klinisch als het paradijs, ik noem maar een ding,
hoeft het nu ook weer niet te worden. Met respijt.
(een plakboek voor later)
ik heb, denk ik, mijn binnenzee
uit de lucht gegrepen
dat moet de reden zijn dat ik niet meer weet
hoe het voelde zonder de kramp
van wat eigenlijk?
het geheugen is een raar ding
terwijl ik erop ben aangewezen vanaf nu
wat ik verder nog wilde zeggen
is me ontschoten
zo belangrijk is dat dan
– – –
nu ik de slaap heb te pakken
blijken dromen zelfbedrog
nu ik wakker ben
is mijn slaap ook niet meer wat die was
Stoïcijns in de rij blijven staan als er een extra kassa opent, is zeg maar helemaal
mijn ding.
Oliemaatschappijen benaderen om ze aan te bieden tegen een marktconforme prijs oplaadpunten voor elektrische auto’s te saboteren, is ook best wel helemaal mijn ding.
Een dag op een metrostation verblijven en telkens als er een metro arriveert mij per roltrap naar beneden laten transporteren, is gewoon een guitig ding.
’s Ochtends een Brabantse streekbus binnenstappen, salueren, ‘jij zult je principes nooit verloochenen’ tegen de chauffeur gillen en doodgemoedereerd zo ver mogelijk achterin gaan zitten, is een keileuk ding.
Dagelijks 12 maal dierenleedlijn 144 (een gros) bellen als ik aan mijn dozijn oesters bezig ben, is zeg maar voor alles een culinair ding.
Resterende teentjes knoflook omdat een recept gebruik van één half teentje knoflook vermeldde aanbieden op www.marktplaatsvanhalveteentjesvoorburgeroorlog
slachtofferkindjesdietoevallignogeenhalveteenkunnengebruiken.com is zeg maar een digitaal in plaats van analoog ding.
Mensen charmant uitmaken voor ‘stuk uitgekotst halal vlees van Turks varken’ zonder dat op het Nederlands Koningshuis te betrekken, is gezien de samenstelling van voornoemd koningshuis zeg maar ook wel een beetje een Argentijns ding.
Tournedos Rossini met truffels en een fles Domaine de la Janasse – Châteauneuf-du-Pape – Chaupin uit 2007 bestellen bij de shoarmazaak om de hoek en onverrichter zake keihard lachend huiswaarts keren, is zeg maar meer een Nederlands dan een Turks ding.
Mijn shariarecht misbruiken door met een levend biggetje aan de lijn islamitische slagerijen binnen te gaan en te zeggen dat ik de Arabische lente kom vieren, vormt een waar spektakel, maar is uit diervriendelijke motieven slechts voor de helft mijn ding.
Pogen met biljarten one hundred and eighty te stoten is vanwege mijn in de weg hangende bierpens zeg maar bepaald niet mijn ding.
“Regelmatig plotseling ‘Rita Corita’ typen tijdens vergaderingsnotulen is een uiterst aparte, zelfs prijswinnende variant van het syndroom van Gilles de la Tourette”, fluisteren in het oor van meisjes met wie ik in de bioscoop vertoef, is zeg maar enigszins mijn ding.
“Wat een fantastische poëzie. En hoe is het verder met je dyslexie?” mededelen aan Dichters des Vaderlands is zeg maar voor 99 procent mijn ding.
Als recensent humoristen die op de lach mikken compleet afserveren, is zeg maar voor 100 procent mijn ding. (Er staat toch compleet?)
Van die dingen, van die dingen.
Er was een dag waarop ik stond
En keek, staarde in het rond;
Mijn blik trof de glazen bol van,
Getroffen door bliksem, een man
Die stellig stelde zichzelf te zien
Ik zag kermisklanten, minstens tien,
Alle als niemand, leeg als hun
Plasticinegezichten waren, en ik gunde
Mijn oren niet de ongehoorde
Mierzoete deuntjes van muzikanten
En ongerijmd gerakel van vaganten.
Niets liep hier in de pas, en te pas
En te onpas deed eenieder ras
Zijn ding.
Het ding was dat ik verwachtte
Al het onverwachte, niet bij macht te
Ontsnappen aan de machinerie.
Zachtgroenbemoste wortels van ontwaakte
bomen, torenen machtig boven frisgroene
sprietjes, boven paars-witte krokussen uit.
Als voeten van reuzen, voorzichtig geplant
om geen enkele bloem te gaan raken, in
eenheid adembenemend subliem van penseel.
Zwarte merel met schrander kopje, doet staart
omhoog, pleegt een poepje, kijkt rond, pikt
in grond, zingt, rent weg bij mijn nadering.
Omgang met mensen is niet zijn ding, mensen
zijn anders dan stokoude bomen, niet stilletjes
meegegroeid, lieten, laten vrijwel niets ongemoeid.
bijt je vast
in je stof
je rode lap
verbijt je
in je tuchtkasteel
vol haat en nijd
vermijd het gif
knip knip knip
de schaar erin
driftknipper
knip de heleboel
aan flarden rafels
snippers alles
is verknipt
ik weet wel
hoe het voelt
wrang
ga je gang
raggen met die naaimasjien
naai er maar op los
jij het garen
ik de klos
wrrrrrrrrrang
lekker lang
raggen met dat ding
geen genade
total loss
ik schrijf
zig zag
Recente reacties