als je keurslijf je beknelt,
werp het af en neem het
lillend vlees voor lief, kies
voor je naakte dans een
eigen ritme uit, maar zorg
wel voor passende muziek
Resultaten voor het trefwoord dans
Het regent
zomerdagen in de polder
grenzend aan de dampende stad
waar erosie de ziel blootlegt
voor ons
die zich onderdompelen in
pompende beats
jazz
poëzie
Cultuur mixen
Een nieuwe inheemse dans
Op maat
Op zwetende lichamen
Op lust en genot
Paaldanseressen zwevend
boven onze schoot
verschieten kleur wanneer
de naaktheid
realisme zichtbaar maakt
in bordelen waar ooit
Chinese rook longen vulde
van hun die ontsnapten
Het hart vangt
het ritme van de stad
Evenwijdig pulserend
Geliefden
ik ben de bij
de verkenner in je klieren
schotel mij een hemel voor
de nectar van een vrouw
mijn dans wordt niet ontleed
lichtvoetig gracieus
rond en vriendelijk
dan de beweging
fors en vierkant stampend
overgaand in zwaar lomp
traag en uitgebuikt
een boertige figuur neerzettend
gevolgd door een ontmoeting
een flirtende blik
een uitnodigend gebaar
de dranklucht kun je bijna ruiken
dans of het leven zelf
Dit schreef zichzelf, nadat ik het zo fysiek neerzette.
Hij is zo mooi!
Ik zeg lekker niet over wie ik het heb, maar als hij en ik samenkomen,
mochten wij samenkomen, dan zullen wij overal waar wij lopen grote
schoonheid verspreiden, dan gaat overal op aarde het zonnetje schijnen.
Horen jullie hoe hij huilt, om mij? Het wordt tijd dat hij mij schrijft.
Vandaag is de dag dat wij begonnen met lachen; werden onze nachten
– in mijn leven althans – één vreugdevolle nacht. Hij zingt als ik dans.
Toen ik gisteren (wat een koude dag was dat!) in zijn stad een warme
stroopwafel at, terwijl hij met anderen aan tafel zat, zwaaide hij/ik naar
mijn/zijn hart. Dag lieverd!!!
als een zijdezacht stuk katoen
op een houten gebinte geknoopt
breekbaar en stevig
sierlijk wapperend en waaiend
mijn windspeeltje, mijn vlieger,
die haar dans van vrijheid danst
wat vlieg je mooi, mijn lief,
aan het eind van het touwtje
dat ik rond mijn vinger bind
het is
de hartstocht
die ons
in vervoering
brengt
ongrijpbare dans
tot in het oneindige
vervullend
het plein is leeg
de luiken dicht
het veld verlaten
niemand loopt hier
in de muziek
van de regen
niemand die vraagt
jongeman mag ik
deze dans van u
dan overvallen
door een ongekende
duisternis denken
ik moet maken
dat ik thuiskom
Mijn sleutels thuis laten
omdat ik weet dat ik later terugkom
en dat mensen dat dan zien en denken kanker
en dat is goed
dan je onderdompelen
in de vertrouwdheid van het onvertrouwde
het rondzeilen in de totale appreciatie
de acceptatie
de warmte van een vreemde stad en dat bekend vinden
een gebouw van vijf verdiepingen hoog
en daar in afdalen
de trap af gaan
dan de kelder in gaan
dan een ruimte vinden gevuld met bas
en dans
en zweet
en born slippy
en een dikke man die schreeuwt
en eist en klapt
en dan tequila
en dan dronken
en dan draaien en in je tegengestelde lichaam vallen
de vloer om-
armen grijpen je
en dan omhoog gooien
en dat dan dagen
en dat mensen dat dan zien en denken kanker
en dat is goed
dat is reizen
dat is leven
een spiegel
in het
kreupelhout
de dans
nog niet
ontsprongen
Recente reacties