Resultaten voor het trefwoord cirkels

hazenpad – iniduo

er lag iets in de lijn der verwachting
op de weg die bestemmingen verbindt

ik zag eerst niet goed wat het was
het bleek zo te zijn, zoals ik altijd al dacht

mijn verbeelding trekt in cirkels rond de polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden

van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt

met aarden handen moet ik mijn akker doorploegen,
glooiende velden ontgronden, onomwonden

om langs wederkerende wegen te ontkomen
te verdampen tot een onzichtbaar elders

in de verte, met samengeknepen wimpers,
lijkt of alles zo heeft moeten zijn

stuntelen op een gloeiende plaat – dio the cilany

er wordt een ei gekraakt
en schalen versplinteren
dooier dan in het wit kan er niet zijn

zuiverder zeker niet gelogen
luid klinkt geschater
want mooier is zij niet gemaakt

de balans van de waagschaal is gewogen
mist alleen een beetje glans

als de laatste druppel uit de kraan vervloeit
zwem ik in cirkels
de lans vooruit gebogen

verstrooid in het bos – bennie spekken

drie kilo bleef er
van je over

dubbele beschuitbus
verstrooid in het bos

een wolk steeg op
tussen de stammen

en de wind deed de rest
verstrooid in het bos

in cirkels onder
de drie beuken

in een omhelzing
ben je opgenomen

aarde lucht en vader
je bent weer licht

verstrooid in het bos

nieuwe jongen – walter breukers

Verbaasd bladert hij om zich heen
door pagina’s wachtend wit,

hij vraagt en weet tegelijk in wie
hij thuisgekomen is,

hij ging de cirkels te buiten
voor bijnamen op de vlucht,

rent nu over lege vlakten
slokt en lacht de lucht.

het engelse park (munchen) – eric van hoof

Tel de golven van de surfers
In het park waar de dag niet los wil laten
Op dit pad waar mensen emoties
Lijken willen te tellen

Kiezel duikt weg
Over de paden die deze stad voeden
En zij loopt hier ook
In cirkels rond een Chinese toren

Mensen praten en ik kijk naar wat ze wil
Het geluid, het geluid is
‘Wind chimes’ verzekert ze mij
Maar het is het geluid van malend steen

De oorlog is herpleistert want het
Koninklijke Blauw Wit wordt opgetrokken
En het Engelse Park
Heelt de mens

Zelfs de bomen zijn barok
Statig vermannen ze
Bayrische Meisterwerken
En zij nodigt me uit voor een Stein

Brezen en Weisswurst zegt ze
Meer is er niet nodig
Meer hoeft er niet te zijn
Dan het tellen van emotie

steenworp – kate s. kuipers

gisteren heb ik de hele dag
getracht je te bereiken, het was
maar een steenworp
ver

ik gooide
heb niets geraakt, dacht ik,
wat toch echt niet de bedoeling was
missen

cirkels verschenen wel, vreemd geruit
als doorkruist door zwembewegingen van
enkele onderwaterdieren waaronder
‘t bootsmannetje

ribbels rode zon deelden zich ook
met wiskundige keurigheid
raakten kant nog wal, maar jij zit diep,
weet ik

je zei dat ik uit klei getrokken was,
ik weet nog steeds niet hoe
ik dat moet zien

nu sta ik op de kant, zoveel is zeker
en dat jij mij niet hoort
vind ik tamelijk overdreven