We zijn slachtoffer, we zijn dader
we zijn ziek, we zijn gezond
Echte liefde gaat nooit over
De wereld draait zich om
Ik blijf geloven, blijf geloven
en hou verder
gewoon mijn mond.
We zijn slachtoffer, we zijn dader
we zijn ziek, we zijn gezond
Echte liefde gaat nooit over
De wereld draait zich om
Ik blijf geloven, blijf geloven
en hou verder
gewoon mijn mond.
het volk weet met zijn lijf geen blijf
billen puilen uit
borsten barsten los
het bier viert hoogtij
de straten klotsen
de narren kotsen
de stoet steekt de draak
met alle narigheid
een prins gaat met de pluimen lopen
In de onrust van het wachten
vond ik het gedacht onvindbare.
De klok stond stil, onmerkbaar.
Ze zag me niet en wankelde.
Zoals goud en zilver opgepoetst,
fonkelde je glimlach in de ruimte.
Hij kraste met kromme krammen,
wist zich opgemerkt en spuugde.
Rogge, tarwe, graan en gierst,
als dorre takken in woestijnzand,
weigerden te groeien. Doodzonde.
Maar hij bleef blazen in volharding.
Kom nader, wees niet bang.
Voel mijn handen, ze zijn warm.
Ik blijf bij je, totdat de koude wind
hier niet meer waait, voorgoed.
In een ander land is het bewolkt
het gaat onweren
de huizen en de wegen
krijgen regen
ik loop in open land
wegwijzers zijn niet te volgen
zijn omgedraaid of uit de grond getrokken
in een ander land is jeugd die drinkt
toeren uithaalt
veel gaat kapot een dak een hek
dat ik hier blijf wonen
dringt tot me door in donderslagen
hoe oud ik ook word ik houd mijn accent
van onbestaanbaar moederland
terwijl mijn zonen
verder bewegwijzering slopen
Recente reacties