In mijn meest sombere momenten
schaadt het niet om eens tot U te bidden.

Als het geluk weer voor de deur staat,
bloemen en parfum van oude kerken
in de trillende handen, bent U meestal

uit vissen, om later, riekend naar
de zee en haar slanke inwoners,
met lege handen weer bovendeks te komen.

U blijft aardig dezelfde,
ook bij het vallend licht.

Het zijn mijn ogen die
almaar langer blijven steken.