Er loopt een zoon rond op aarde
die ik nooit heb mogen aanraken,
nooit welkom heb mogen heten op
deze planeet, zoals ik wel met zijn
broertje en alle andere pasgeboren
baby’s in mijn omgeving deed
en ik wil dat iedereen weet dat het
tranen zijn waarmee ik dit schreef,
omdat ik het slabbetje met de
vogels en LOVE in hun midden uit
de panterprintkadoverpakking heb
gehaald en het op heb geborgen voor
de eerstvolgende geboorte, terwijl
de vogels en ik nooit zullen vergeten
voor wie deze liefde was bedoeld.
Resultaten voor het trefwoord baby's
mijn universum
waar lynchen leuk is
paupers ongelukkig
baby’s niet bestaan
sterven een keuze is
slim zijn een plicht
waar jij niet bestaat
en ik ook niet
honden katten zijn
katten zichzelf zijn
risotto aan bomen groeit
en rivieren overstromen van whiskey
Ik blijf maar vallen in armen die er niet zijn.
Wanneer houdt het op op, komt er een einde al al dat schrijven over lelijkheid –
ik heb er zeeën voor in tweeën moeten splijten – staat er iemand anders op
die zegt: Misschien is het nu dan wel genoeg geweest met al dat luie haten,
wegdoen van mijn Vader, Moeder, God, de Hemel, het Leven. Laat ik nou eens
doen wat mij bij mijn geboorte werd gevraagd, of ik onvoorwaardelijk lief wilde
hebben, wat ik inderdaad heel even heb gedaan, maar toen ook dat voor het
gemak heb weggegooid, want hoe lang zijn we hier nou eigenlijk op Aarde?
Dan kan ik eindelijk weer boontjes doppen, eten koken, een man liefhebben,
baby’s verschonen, mezelf lachend langs een raam zien lopen.
Want denk niet dat ik wat ik tegen jullie zeg niet ook tegen mijzelf heb gezegd.
Weet dat ik mijn verkrachters, en mijzelf om die verkrachters, voor alles heb
vergeven, zodat ik verder kon en wilde leven, deze pen heb opgepakt en
alles heb geschreven.
Balancerend op twintig centimeter hoge
walhallahakken hamert zij zich over de
tien centimeter hout-square die naast de
weidse pindakaasvloer trendy is overgelaten,
voor de rest oogt gigantische living verlaten.
Middels stroomprikkeldraad zijn baby’s, peutertjes,
puppy’s en andere kunstblinde diertjes, mensjes
inmiddels uit eigen ervaringen goed getraind niet
richting broodbelegde heilige te kruipen, happen,
minimiddelvingertjes uit te steken, of anderszins.
Naast de living met giant pindakaasvloer is er
speciaal voor kunstoncapabel volk een kamer
zonder pindakaasvloer, ontworpen door een
beroemde kunstenaar, briljant gevuld met
lege pindadoppen, waar men zelfs
mee mag dollen en net als
vroeger, een lekker potje
pindakaas op de tafel,
als schilderij hoog
boven bereikbaar-
heidsniveau.
Recente reacties