Nu ik eindelijk haar borstomtrek ontdek,
eindig weliswaar,
vergaar ik alle moed in de lingeriewinkel.
Hier moet ik kiezen.
Het doet er niet zo toe waar we uitkomen.
Of hoe ver ze uitkomen.
Al lijkt voorgevormd me,
voor de inhoud,
veiliger voor het vege lijf.
‘Honingkleur klinkt als muziek,
beklijft het kostbaar paar.’
bespeelt de winkeljuffrouw mij
met een zoete snaar.
Thuis wacht een nieuwe vrouw,
met een andere snit.
Als het groenste gras vergeelt onder je voeten
en triomfbogen buigen voor iets onnozels als de tijd,
dan toost ik op des dichter`s glorie
en zijn amuse
de keukenmeid.
Het is een tafel van vele manieren
links bestek
rechts de vrouw
links en rechts een ontblote borst
in het midden
een ruiker geverfde schaamhaartjes
bijna vegetarisch rosé
haar amuse geknot op een zilver lepeltje
de bolle kant opwaarts
haar vingerkommetje naast bleekbeige damast
boulimia dijen
-toegevouwen-
gaan van hand tot hand
eerbare brokken zonder vel
zonder graat of mager
het is een tafel van vele manieren
links de man
rechts een echtgenoot
in het midden klinisch hersengekloot
Recente reacties