KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

strandtafereel – hans van willigenburg

De energiereserve
dat je het boek had kunnen doen oppakken
met het oog op iets waarvan je bereid zou zijn geweest
af te wachten wat het zou worden
met een zucht moedwillig laten ontsnappen,

voor je uit kijken,

niet naar links en niet naar rechts
maar recht door het midden

zoals je ogen ooit recht door het midden
in een plafond zullen priemen,
in een houten deksel vlak daarna,

ononderbroken.

Het krijsende knulletje in een knalgele zwembroek
dat langs de kabouterschuimkopjes van de vloedlijn
je kadrering uit rent; de energie
de energiereserve toch aan te spreken
om het boek op te pakken
volgens een levenseigen formule

weer in je doet varen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK