Ik heb haar sandalen
op het aanrecht gezet
om haar nog meer
te missen
vreemde dingen
zonder haar voeten,
vreemde keuken ook,
sandalen op het aanrechtblad.
Ik heb haar sandalen
op het aanrecht gezet
om haar nog meer
te missen
vreemde dingen
zonder haar voeten,
vreemde keuken ook,
sandalen op het aanrechtblad.
Ach, wat zich al niet op het aanrecht af kan spelen…
Eind november staan de gedichten in mijn bundel Nachtstroom…
Met dank voor je lovende reactie!
Oh, wat prachtig, alle drie overigens. Toen ik klein was, mocht ik samen met mijn moeder, vroeg in de ochtend koffie malen; kon met mijn voeten niet bij de grond, zij zette mijn schoenen vast klaar. Naast mij. Op het aanrecht.
Dank.