opgeschoten jeugd – sunshine tenochtithlan

Een zondagmiddag
in het wild.

Vader breekt
zijn tanden
op de rattenplaag.

Vooruit!
gebaart hij mij
met geel grimas,
bijster het spoor,
zo niet de fles.

Vreemd
hoe droog de knal

achteraf gezien

op mijn eigen
nagelaten vlees.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK