KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

gekluisterd – elize augustinus

Hoorde ik het goed?
Sprak je over alleen staan in de piste?
Niemand is alleen.
We worden met elkaar gekluisterd.

Mijn tranen zullen achter jouw oogleden branden.
Het hoongelach schrijft krassen in je ziel.
Een angstig opgejaagd dier.
Daar wapperde het rood wit blauw.
Een vlag gedompeld in rouw.
Waar de wind geboren.

In ‘t hemelblauw zal gloren.
Wij zullen zwijgen.
Waar hoge koppen nijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK