KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

een gelijkenis van dag en nacht – viviane rose, de winterdichter

Ondergronds leven de te ontkiemen
De tenten sluiten en openen buiten kantooruren
Terwijl velen slapen, ontwaakt zich een leven
De stad bruist van lichten, hoerenlopers en
      vrouwen die alleen willen worden gelaten terwijl ze dansen
Muziek vult de leegte
Er wordt koppig gerookt daar waar gedoogd
De theaterspelers praten na
En de taxi’s rijden af en aan

‘s Morgens worden de resten verwijderd van de nacht
In de aderen van de ochtend stroomt een ander leven van regels

Bovengronds leven de ontkiemden
De winkels openen en de telefoons rinkelen
Terwijl velen ontwaken, slapen er sommigen hun drank/dans-roes uit
De stad bruist van aktetassen, hangjongeren en
      rennende mensen die hun tram net missen / net halen
Het verkeer overstemt stemmen
Er wordt koppig overgestoken en net-geen-ongelukken-veroorzaakt
Vergaderingen lopen uit
En de trams rijden elke 10 minuten

Vanavond sluiten er gebouwen waar er anderen openen
Een ander leven van regels

Vanmorgen weer, kon ik niet beslissen: tussen ondergronds en bovengronds
Wordt ik nacht- of ochtendmens?
In de nacht is er licht en overdag zijn er schaduwen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK