helaas was ik te aardig voor u, nu ik de reactie van Ruud lees, heb ik getwijfeld aan mijn eigen dichten, nu weet ik dat u van mij iets kunt opsteken, Jan!

ik ben het volledig! eens met ruud
ik schreef leuk onder u gedicht

leuk is eigenlijk niets

Goed dit. Goed dat het er staat. En goed om te zien dat hier het bewijs ligt dan Jan Holtmans
niet kan dichten. Vooruit. Een woordje van uitleg van mij dan.

Dichten is uitvinden. Dichten is emotie. Dichten is van alles. Maar met name ook: Dichten is comprimeren. Dat onderscheidt “dichten” zo van het wat makkelijkere reguliere schrijven. Anders zouden we immers

Een boek, een verhaal, een hoofdstuk of een paragraaf lezen. Maar nee, een gedicht is een gedicht. Een stukje dat geheel en één tot in een kern samengebald kan worden. En soms dient te worden. En om te zien of men dat kan daar is een one liner of een stukje poézie van twee of drie regels bij uitstek een probaat middel; om te tonen wat je A) kunt
en B) waarmee je beproeft dat je je één voelt met De Poézie.

Holmans valt hier – en mij verbaast dat niet – gruwelijk door de mand.
Iets veel matigers dan dit ben ik op internet nog niet tegengekomen.

Is er hoop voor Holtman? Ik denk van niet, maar hij zou het kunnen proberen.
Een meester in het tot de kern brengen was bijvoorbeeld Ungaretti. Twee van zijn leerlingen wonnen ooit de nobelprijs voor literatuur. Niet voor niets zou ik denken.

In plaats van hier dag en nacht online te zijn en luidop onder praktisch elk werk te boeren
zou je gerust liever eens in stilte een bibliotheek kunnen opzoeken. Lezen mijn vriend. Lezen en vervolgens een eeuw of wat zwijgen.

En – comprimeren- is geheel wat anders dan ordinair schrappen. Maar laat ik dat voor een les op een ander tijdstip en/of schrijfsel gebruiken.

Ik vind die van het bellen wel leuk. Vette dovensticker op de deur en maar blijven bellen.

Nu ik het zo overlees, vind ik dat van die keukentafel wel leuk!
Rest is maligheid!