KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

dagboek – eelke van es

Eerst kwam ik op jouw kamer toen,
ik weet nog goed,
je was zo lief, je gaf een zoen,
zoals je altijd doet.
 
Tweedst om eens stoer te doen
kneep jij hard in mijn voet.
Zacht knipperde je loensend
oog, je haren roken zoet.
 
Ik zag de witte schommelmuur
met foto van je broers,
ik dacht, hij sjanst zich tureluurs
en ik was stikjaloers.
 
Mijn haren vielen op de grond,
ik draaide steenhard rond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK