KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

dieptewerking – sunshine tenochtithlan

Aarding rondt gedeelde verten,
een licht schijnt, vrij op naam:
ik voel mijn schaduw krimpen.

Jouw stem penseelt een teder
peinzen: zo bekend en nog zoveel
verkenbaar; het wachten is gedaan.

Mijn landschap kleurt voor jou
in zonnebloem en korenaar;
papaver ruimt het veld.

Lef lonkt een zomerstorm,
dat niet eindigt bij de einder,
daar een minnedicht begint.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK