KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

de zeebonk II – karlheinz myskin

Weerbarstig
zingt mijn stem
het lied
van de droeve
vissersbruid.

Het anker haakt
aan mijn Anus.
Ik lig voor Pampus.

“Ik had je zoo lief,
Ach, vergeet mij toch niet!”

Ik drink
op mijn eenzaamheid.
De zee is mijn huis
waar ik nooit thuis zal zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK