KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

de gedichtenmachine – hans van willigenburg

In mijn hoofd ligt de gedichtenmachine
onophoudelijk op de loer.

Met zijn onzichtbare grijparm
plukt hij steeds en overal dingen weg.

De machine houdt niet van lawaai,
van snoevers en acteurs al helemaal niet.

De machine houdt eigenlijk nergens van,
ja, van het stiekeme wegplukken zelf!

Van de oogwimper die knippert zonder benul,
van de lege toiletrol op een tegelvloer,
van de modderspatten op een verwaarloosde auto,
van alles wat blijft liggen in alle verhalen.

De machine is trots dat hij geen geluid geeft
en geen schroeven of bouten bevat.

Luidkeels ontkent hij dan ook ‘machine’ te zijn.

Zolang hij niet wegvliegt
en ik ‘m oliën blijven mag,
sta ik die ontkenning liefdevol toe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK