vriend – martin m aart de jong

Laat ik het hebben over jou. Ik maak
me zorgen. Hoe je de dagen doorstaat
en iedere dag toch trouw blijft posten.
Het is allemaal niet veel zaaks, los

strooigoed voor de vogels alsof je in
jezelf praat. Maar dan nog, wat zeggen
statistieken, wat zegt een “vind ik leuk”
Twijfel je nooit? Wil je niet opgeven

klap je nooit dat boek eens dicht en stap
je naar buiten, groet de vreemde die je buur
vrouw is. Dit is het leven niet. Beschermd

gebied vol onnatuurlijk heden. Geen dood
voor wie een status heeft. Profielen staan
onopgeheven voor eeuwig langs de lijn van tijd.

poëziewenstekening 03/01/2012 acg vianen

poëziewenstekening 03/01/2012 acg vianen

poëziewenstekening 03/01/2012 acg vianen

deerntje dun – ellen vedder

Jij bent top Deerntje Dun, je vliegt
door de dag op een appel en een ei
de skinny jeans om je kont is wijd
in de passpiegel loert perfectie

Zij leidt, het leven uit het vlees
gekneed, overal pees, strakke snoet
Waar fiets je heen, Meisje Sterk?
Jouw stokjes malen bezeten rond

Vlug passeer je de aardevrouwen
hun zorgen vergeten voor ze grond
raken, denk je echt, Deerntje Dauw
dat je van het licht kan leven?

de man uit iran – berrie vugts

Op de dam in Amsterdam staat een man uit Iran in brand en verdwijnt
dezelfde avond uit het nieuws omdat iedereen de teevee heeft uitgezet.

Omgeven door verlies van bewustzijn drong nog even de triomf door toen de man in brand uit Iran op de dam in Amsterdam door een vreemde begeerte werd aangeraakt.

De strohalm liet hem los in het volle bewustzijn dat de man in brand uit Iran op de dam in Amsterdam nog niet geheel was uitgeprotesteerd.

De man in brand op de dam uit Iran in Amsterdam hoeft zich geen zorgen te maken over de omstanders; zij worden goed opgevangen.

De artsen concludeerden de volgende ochtend dat de toestand van de man uit Iran in brand op de dam in Amsterdam uitzichtloos was.

heroïsch burgerschap – hans van willigenburg

Maak je geen zorgen, ik zal geen aansluiting vinden.
Ik kijk naar het tuinhek en zie een tuinhek, geen mogelijkheden erachter.
Aan mij is niets wezenlijks meer toe te voegen of af te doen, maar ondanks dat…
Ik pak de krant en lees artikelen van grote zeggingskracht.
Ze appelleren aan een publiek dat uit iedereen bestaat, behalve mij.
Ik zet slechts de zeggingskracht af tegen artikelen eerder door mij gelezen.
Een schimmig klassement doemt op maar aan rapportcijfers brand ik me niet.
De krant weg leggend, krioelt het idee van een concept dat zichzelf uitput.
En grinnik ik om de ontkenning die morgen met vette letters in mijn bus glijdt.
Nee, maak je geen zorgen, ik zal geen aansluiting vinden.
Ik zal zo boodschappen halen en terugkeren precies op dit adres.
Tijdens de heen- en terugreis zullen mijn wereldoorlogen binnenskamers blijven.
Deze drukbezette secretaris-generaal van zijn eigen Verenigde Naties geeft niet op.

Tot aan mijn laatste flosbeweging rond middernacht onderhandel ik onder zelf gecreëerde druk verzoenende clausules uit tegen mijn opvliegender spiegelbeeld.

eden – peter korsman

in mij
tot kwijt toe opgeborgen
is het heilige bloed dat
zingende rond ging
droom geworden

hierin nu
leef ik het kind
met kleine zorgen
en ogen licht genoeg
om in de zon te kijken

op zijn gezicht
de tingelende sporen
van verre oorden, de som
waaraan ik toebehoorde

ik voel, volg de wind
ver voorbij aan waar
ik wakker word

blaas mee en
weer tot leven

* – josine keppler

Slechts dit weekend nog
mag iedereen geheel gratis
voor slachtoffers zorgen
dus reageer nu
voor het te laat is