Krakatau

Dat alle mannen mij graag willen
Duh
Dat zou ik ook
Als ik alle mannen was
Zo’n ding tussen mijn benen had
En ik, die voor mij vreemde jonge vrouw
De laatste op de aarde was
Of grote borsten had

Dan denk ik later weer

Dat geen man mij graag wil
Waarom zou hij
Als ik geen man was
Viel ik op het innerlijk
(Als ik geen vrouw was trouwens ook)
En maakte van een cupmaat nooit een halszaak

Ten slotte denk ik

Aan mijn oma’s appeltaart
Het kind onder de evenaar
Mijn purperen push-upbeha

En als allerlaatste

Dat er ergens iemand
Die kan spellen
En een wasbord heeft
Naar me toe komt op zijn witte paard
Met zwarte krantenletters
Als hij aangekomen is
Scheurt hij me uit mijn gedachtenslaap
Neemt me mee naar -

(Denk nooit verder dan tot daar)

Hij verkoos bezoekers boven doeken van
Rousseau, Picasso, Ernst, zijn hart niet langer
Van de meesters sinds de ochtend dat hij in de gang
Die tussen Ritual en Autumn Rhythm: Number
Thirty lag, haar blik op ‘t canvas van zijn ogen
Geslingerd kreeg. De dag erna ging hij weer terug -
Alsof zij ‘n schilderij geweest was; en ontgoocheld
Dat ze ‘r niet meer hing -een wolkenlucht
Van Van Ruysdael, Estes’ winkelpui: ze waren
Nog steeds mooi maar de muren hadden evengoed
Leeg kunnen zijn- verliet hij het museum. Jaren
Zou het duren voor hij weer van Wolgemut,
Holbein, Reynolds, West genieten kon,
De aandacht voor ze had die zij verdienden.
Hun subjecten, ingelijst, bewaard in medaillon,
Zijn niet veranderd sinds die eerste streek – we zien wat
Eeuwen terug d’ artiest zag. Zo behield zij háár
Blos tot aan ‘t einde: in de galerie van
Zijn geheugen: een gezicht op ‘t linnen van het daar
En het destijds; de kwast van Chronos enkel in zijn spiegel
Zichtbaar. Spijtig dat de Dood niet schildert, dacht hij
Toen ‘t zover was, want dit taf’reel is goed beschouwd
‘t Ultieme vanitas. En hij nam afscheid -
‘Oude Man Sterft Bij ‘T Portret Van Jonge Vrouw.’

Een vrouw met schort voor
gaat kijken naar haar schapen
haar man of vader
stort verder in
het is een hete zomer
niet normaal het klimaat
door ons toedoen worden we weggevaagd
een vrouw staat onkruid uit te trekken
aan de rand van wild land
in zijn tuinstoel trekt een man
hoestend de hemel in

ik was de man die het vaandel droeg en de zeilen streek
ik was de man die voorop ging en het prikkeldraad slechtte
ik was de grafdelver en de dominee was ik natuurlijk ook
en ik was zes kistdragers

ik was degene die de auto bestuurde en de klaar-over bij het zebrapad
en ik was alle kinderen die overstaken; ik was de storm, de regen en
de paraplu die wegwaaide en ik was de oude vrouw die hem
machteloos nakeek

ik was de boer, het gras en het graan, het gemeste kalf en de slager
en ik was zijn mes en de smid die het smeedde en tenslotte ben ik de man
geworden die in de donkere kuil kijkt die hij zelf gegraven heeft
en denkt ‘laat ik wachten, er is misschien nog tijd’

ik heb vele levens geleefd en daarom ben ik vandaag moe
snap je nu waarom ik altijd zo moe ben liefste?

later als ik groot ben komen er vrouwen in mijn leven
zegt mijn vader een zus een tweede moeder
de planning is bijna rond de papieren ingevuld
vader spreekt in raadselen hij is een gelovig man
een man heeft vrouwen nodig in zijn leven zegt vader
moeders tantes zussen oma’s de juffrouw van de school
zonder vrouw is een man een half mens zegt hij
vader spreekt in raadselen hij is een gelovig man

binnenkort drijft een travestiet in ‘t water

Zegt de zoon

Vader
kun je me recht kijken in de ogen
en me zeggen dat je nooit
voor seks een vrouw betaalde?

Zegt de vader

(…)

nee dus

Zegt de zoon

Ik doe afstand van mijn erfdeel,
trouw de ingekeerde vrouw
die vroeger sekste om te overleven

Grijpt de vader naar zijn hart
Zakt kreunend in elkaar
En sterft

Ik ben een hermelijn-
vlinder nu. Je zult het
niet geloven als ik zeg,
het hemelen heeft mij goed gedaan

Ik laat iemand fijn
nu voor mij de Parnassus bestijgen
Zie het als een zwanenzang
doch ik zal nimmer zwijgen

Ook al ben ik nu een hemeling- Ja,
dat ben ik.
Een onmenselijke, menselijke parelziekte, nu
de hermelijn, de zwaan, de hemeling

en ik ben zonder zorgen
ik hoef niet te zeggen: zal goed
voor mijn vrouw, zoon en dochter zorgen
want ik ben hecht getrouwd,

aan familie en vrienden geen gebrek
en ík zorg ervoor dat
niemand ooit het hemelvuur treffen zal

Huil maar zacht mijn
kind het mag
maar toon bij wijlen en keren ook een lach.

1) Wat Kees graag doet

a. Klussen in de keuken
b. Televisiekijken
c. Slapen op de bank terwijl de vrouw de moeder plast in afwaswater op de achtergrond

2) Wat Kees goed kan

a. Schroeven draaien
b. Spijkers op hun koppen slaan
c. En op zijn duim
d. Vaak voor zijn hoofd

3) Wat Kees ambieert

Het winnen van de Staatsloterij, om vervolgens in een enorm landhuis in het Gooi te

a. Klussen in de keuken met kookeiland
b. Plasmatelevisiekijken
c. Slapen op de kalfslederen bank terwijl de vrouw de moeder plast in afwaswater op de achtergrond
(ondanks zijn nieuw verworven rijkdom koopt hij daar dus geen machine voor)

Misschien slaat hij af en toe nog een gouden moer op zijn kop
En verder niets

—

Laten wij onze Kees ten voorbeeld nemen
En geen machines kopen

Mijn moeder is mooi
Ze neemt geen drugs
Ze vermoordt mij iedere nacht
Met mijn deken versmacht ze mij
Ik ben te oud om met een deken te slapen
Het is niet meer gewassen sinds mijn hond is gestorven.

Mijn moeder is koket
Ze eet groenten
Ze verleidt met succes mijn roestige muze
Ik ben te jong om naar haar op te kijken
Te jong om haar nagels te verzamelen en
Spelden te prikken in een pop die weinig op haar lijkt.

Mijn moeder is vindingrijk
Ze vindt haar oudste zuster verwaand
Ze houdt van de duinen
Ze is niet domweg onbevreesd
Ik ben geen kreng in haar verhalen
Geen kreng met grootheidswanen en een kunstmatige aars
Gewoon een aseksuele vrouw die onschadelijke stillevens maakt
Een kluizenaar die dode huidcellen telt en haar vader haat.

Mijn moeder is een vrouw
Ze is niet verliefd op haar dochter
Ze wil niet dronken worden met mij
Nu ze onvruchtbaar is geworden kijkt ze
Vaker in de spiegel, ze ziet mij
Ik sta achter haar met een hark
Het is geen moordwapen, ze is jarig.

Ik kom mijn vader tegen
Als geërgerde man van zijn vijfde vrouw
Hij zegt: ‘Je ziet er goed uit.’
Het kan niet anders dan een leugen zijn
Minder dan een minuut geleden zag ik mijn tronie
In de zonnebrilglazen van een zwarte yuppie en
Ik zag er vreselijk uit
Alsof ik de hele ochtend kribbige bejaarden gewassen heb
Alsof ik niet meer geloof dat ik getalenteerd ben.

Ik heb bejaarden gewassen
Maar ze waren niet kribbig
Ze waren zwijgzaam en afstandelijk
Ik heb getwijfeld aan mijn talenten
Niet langer dan 12 minuten.

Ik zeg tegen mijn vader: ‘Jij ziet er moe uit.’
Ik zeg het op een beschuldigende manier
Omdat ik het ondraaglijk vind dat
Hij de ganse nacht de liefde heeft bedreven
Ik weet niet waarom, het is onredelijk
Ik ben nooit verliefd geweest op die norse dwerg.

Natuurlijk hou ik van mijn vader
Op een krampachtig aseksuele wijze
Omhels ik hem
Daarna zijn vijfde vrouw
Ze is kort en gedrongen
Ze fietst graag en ze is zorgzaam
Soms fantaseer ik over haar
Dan liggen we topless op het strand
We eten wafels zonder schuldgevoelens
Ik ben veel ouder en mijn neus is klein
Mijn zoon kijkt naar mij op
Hij is trots dat zijn moeder in de zoo werkt
Hij weet niet dat ik er in de cafetaria werk
Ik vertel hem dat ik de leeuwen eten geef en
Af en toe een zebra assisteer bij haar rouwproces.

Ze stemt prettig op deze voorgedane morgen. De onbegrijplijke
preciesligging van Zuid op mij verhalend met haar helderogende
alsofkennis. Negerzielig voelt ze de wereldburgerbende van de stad
in mijn denkbaarheid.Het andere loopt uit op haar geldelijke terugvraag naar de teringeindelijkheid van Zuid. Alles valt weer genetplaatst.

Ontvouwd door chirurgen
loopt nepmeisje spinnend
het warenhuis rond.

Om haar gezicht als
dwangbuis een stijfstaande kat
die botoxstrak lacht.

Grijsloos reclameblond haar
omlijst zicht op eeuwig
wijdopen ogen.

Dochter van dertig
lijkt jaren ouder
dan haar piepjonge ouder.

Die vrouw spreekt mij aan – zomaar op straat – en vertelt een verhaaltje over iets wat zich die morgen heeft voorgedaan op Zuid. Veel begrijp ik er niet van (ik weet eigenlijk niet eens precies waar Zuid ligt), maar ze heeft een prettige stem en ze kijkt me met heldere ogen aan en het lijkt alsof ze me kent. Zodat ik wereldburger ben met de wereldburgers in de wereldstad. Ik denk: die voelt gewoon mijn negerziel. Dan vraagt ze om geld voor de terugreis – want naar Zuid, dat is anders nog een teringeind lopen – en valt alles weer netjes op z’n plaats.

Ik laat mij verdwalen door een kat
Ze leidt mij naar een tuinman die
Mij een pot pudding aanbiedt
Ik beeld mij in dat de kat mijn moeder is
De tuinman vraagt of ik straks ga zwemmen.

Ik zit op het zand en hoop dat de kat de avond haalt en
Na de avond het jaar en
Na het jaar de dood van mijn grootvader
Ik hoop dat zijn dood niet wordt ingeleid door sondes
Zelf zegt hij te willen sterven in zijn slaap
In een hotelkamer in een buitenland
Naast een vrouw die zijn pastorale verhalen een beetje verdraagt
Maar vooral is aangetrokken door zijn kennis van kogels en bont.

De kat schuimbekt alsof ze driftig ontkurkte champagne is
Om te vieren dat mijn grootvader opnieuw de tweede is
Zijn rivaal sproeit pindanoten in zijn gezicht en vraagt
Waar hij het toch vandaan blijft halen:
De moorden zo ongeloofwaardig, de kruiden die als je ze opzoekt
Helemaal niet giftig blijken te zijn, het falen van nieren als handelsmerk
Raakt hij het nooit beu omslachtig te zijn?

Mijn moeder belt en klinkt gezond
Ze wil gezond blijven
Ik vraag niet waarom
Ik vraag niet waarom ze een zieke kat op mij heeft afgestuurd.

Intussen snijdt Otto zijn havermout
in ongelijke grijsbruine hompen
en vertelt over diverse legeringen
in plastic, die hij bij constructie
van een reiskoffer hanteert, terwijl

zijn vrouw zorgzaam hemden strijkt,
binnen het uur vier maal achter
de keukendeur telefoneert met neef
over geboorte die langer uitblijft.
Naarmate ik de tekeningen met vette

vingers aanpak en zie dat de sluiting
nooit zal functioneren, de rand
makkelijk is open te breken, klinkt
uit de gang een langgerekte gil
en blijft de vraag naar het geslacht

boven de ontbijttafel hangen.’Vroeger,’
begint Otto en hij schenkt koffie
terwijl zijn vrouw Nelly de strijkbout
eindelijk van het overhemd haalt
en intussen daar haar vingers brandt.

Ik eet nog ‘n homp koude havermout
terwijl de geur van verschroeid
textiel zich met die van verse koffie
en zweetlucht van Nelly mengt.
Intussen is de dag maar net begonnen.

Ik ben bijzonder gelukkig getrouwd,
met een vrouw waar ik enorm van houd.
Ik heb drie werkelijk geweldige kinderen
die ook best wel gelukkig zijn, tenminste,
dat zeggen ze na een pijnlijke marteling.
Ik heb een baan, ga fluitend naar mijn werk,
kan op de fiets zelfs, maar doe dat niet,
want vind dat zielig voor mijn auto.
Ik word voor die baan heel goed betaald,
en dat voor het schrijven in een taal
die alleen door apparaten wordt verstaan.
Ik ga zelfs naar een sportschool toe,
ben opgeruimd, netjes, goed geluimd,
je zou zeggen, maar waag het niet.
Dus waar moet ik in godsnaam rake beelden,
fraaie metaforen, merkwaardige woorden
en klinkende zinnen vandaan halen?
Hier wordt Sinterklaas niet gelukkig van.

Ik ken een man die usability consultant is en ik ken een vrouw die een Dior-brilletje draagt met vensterglas er in.

Kenmerk van een levendig hoofd is dat de dingen die er in gebeuren een eigen leven gaan leiden en dan op een dag bij je terugkeren als deel van je geschiedenis. Zo ben ik stuurman geworden op een coaster en part-time huursoldaat en smokkelaar en heb ik een lucratief handeltje in luxe visseneitjes opgegeven om in een schijnhuwelijk te kunnen treden met een vrouw die allergisch was voor visseneitjes en daarbij haar linkerbeen miste – verder mankeerde er weinig aan. Ik heb ook een gemene hond gehad, genaamd Breston, die alleen naar mij luisterde. Die heb ik laten afmaken toen ik op een lange reis moest. Met bijna alles valt te leven – en zeker met een levendig hoofd. Alleen die hond, die mis ik nog wel eens.

Ik ben voortdurend sterfelijk
Als je me pookt met je kapotte visnet
Ga ik niet meteen dood
Zoals je vader onder de vensterbank
Toen hij aan het afluisteren was en
Het verraad van de notaris te weten kwam.

Wanneer je me vertelt dat je moeder
Gisteren met een blonde pruik op haar linkerhand
Stilstond op een golfbreker alsof ze noodlottig was
Wil ik niet weten waarom ze synthetisch haar steelt van
Een vrouw die haar kankermoeder is
Ik ken die mensen niet en
Het wordt tijd dat je mijn tepels erkent.

Paarden stuiven voorbij op benen die langer worden
Dan korter en dunner tot het de poten van de Eiffeltoren
In luciferstokjes zijn
Ja, zo’n Eiffeltoren heb ik ooit van een bebaarde man gekregen
Nadat ik hem twintig euro voor marsepein en boerenpaté had gegeven
Ik denk dat hij Jean heette en van Bulgaarse techno hield.

Nu staan we onder de luifel van een handtassenwinkel
Hier heb ik gewerkt, zeg ik, omdat het de waarheid is en
Omdat de stilte tussen ons nooit erotisch geladen is
De eigenares had een papegaai die ‘ik hou van geld’ kon zeggen en
Een man die haar sloeg omdat ze zijn tanden verwaarloosde.

Ik krab mos van een spookmuur
Maar het verandert niets aan mijn stemming
Dan maar naar de dokter
Zijn spreekkamer hangt vol schilderijen
Van gerehabiliteerde gekken
Ze hangen scheef
Op wiens verzoek?

Dit is het dossier van de vrouw die bang was van manen
Maar haar dood had niets te maken met paarden
Het was een ordinaire taxidermist die haar heeft vermoord
Naakt met een Indonesische dolk en woekerende melanomen
Zij droeg een versleten T-shirt van The Cure en een paarse string
Die vrouw was mijn tante en die dolk had hij gekregen van mij.

Mijn dokter zegt dat ik zijn koffiegruis niet moet lezen
Ik ruk de kop uit zijn handen en schater moeiteloos
Arme kwakdoktoor, aan een anafylactische shock na
Het eten van schildpaddensoep in Manchester ga je dood
De conferentie gaat over de therapeutische werking van katten na een verkrachting
Je deelt de kamer met een Zwitserse actrice die niet op mij lijkt
Ook zij gaat dood, drie jaar later, aan een pot verf op haar hoofd
Welke kleur kan ik jullie niet vertellen, zo begaafd ben ik nu ook weer niet.

Er loopt een draad door de dag,
er loopt een man over de draad,
geborgen in een slaapdronken lach,
een gebarsten klok, gehavend en kwaad.
 
Deze man van glas,
hij wil zichzelf doormidden trappen
om weer te worden wie hij was,
een kind dat zich niet laat verklappen.
 
Hij slaapt nog in zijn eerste bed,
de wildgroei hunkerend in zijn baard.
In de avond, als hij de wekker zet
begint de nacht te waaien:
een flinke vrouw die naar de zon gebaart.
 
Elke dag dient hij haar om te draaien.

ik weet nog hoe je kijkt met beurs gekleurde ogen
je leest de wereld uit de lucht, er zou een trein stilstaan
met bleek geslagen sterren op de wanden van mijn hart
-een Hauptstrasse om het woorden te geven-

in alle hoeken van de kamer schimpt het winter
er staat een kleine vrouw verminkt als moeder
ze wenkt van pijn bewust van tijd als honger
we doen haar drie gestolen jassen aan

in haar handen op de tafel klimt de toren
die zelfs zonder vuur het leven uit de zielen snijdt
twee staan verdronken achter, wijzen oorlog

een glazen bol schrijft namen een gezicht
de grens van lichaam overschreden, stijf van weten
ze sluiten naadloos aan op grond gericht

ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen

sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven

Gdomsk verdwijnt langzaam van de kaart
wat moet dat moet, zeggen de grijzen
uit dit kind- en godverlaten oord

wanneer ze na een witte week
nog steeds geen trein hebben gehoord
bungelt aan de deur van de winkel
een wolvenklauw aan sisalkoord

Zakenman zkt. Fillipijnse …
vrouw tot 40j., liefst Vlaams of Frans sprekend, fin. mogelijkh. vr.een non-profit dame

Rijpere man zoekt poolse …
vrouw, liefst nederlandssprekend tot 45 jaar, evt. voor tedere momenten te beleven, misschien later relatie

Welstellende zakenman, …
zoekt infomane vrouw tot 40 jaar, nederlands sprekend, om aangename dingen te doen, eventueel fin. hulp voor nonfit dame

Zakenman, zoekt discrete …
latrelatie, met knappe sociale, en erotische vrouw, eventueel, financiël mogelijk, voor non profit dame

Man, 56, zoekt koppel …
voor regelmatig contact, blank of zwart, leeftijd geen belang

Meisjes gevraagd voor …
privé/massagesalon, goede verdienste, halen en brengen is mogelijk, uren en dagen overeen te komen, regio Antwerpen

Koppel zoekt koppel …
voor vriendschap en partnerruil, tussen 35 en 75 jaar, mag mollige vrouw zijn, kleur speelt geen rol

Alleenstaand deftig heer offreert
aan meisje, bijverdienste, 2 u wekelijks eroticasektor, enkel Antwerpen

Genieten
ik zoek een vrouwtje tussen 18 en 60 jaar die een nachtje met mij wil ???? groetjes xxxxxx, geen financ. bedoelingen

Loesje zoekt man
Ik ben een nette 19-jarige, roodharige maagd uit Schiedam, ik woon nog bij mijn vader thuis, maar heb wel een baantje, ik heb best veel meegemaakt, maar 1 ding nog niet, en dat zou ik met jou willen beleven.

Man zoekt poolse mannen en vrouwen
voor mijn gloednieuwe penthouse zoek ik enthousiaste Poolse mannen en vrouwen die tegen een zeer goede vergoeding ten alle tijden mij flink willen verwennen
€ 350

Meisjes gevraagd voor privé-ontvangst

Braziliaanse jongeman
ik ben Rogerio, een Braziliaanse jongeman, 100%aktief, 33 jaar, 1.67m, 60kg, vanuit Rio de Janeiro, ik zoek seks, reis, vriendschappen, partner en plus,..

Koppeltje voor trio
man mag bi zijn om samen te genieten, geen financ. bedoelingen

Bijverdienste
escorte high class diamonds is op zoek nr nog dames ben je tussen 18 en 40 j aarzel dan niet en neem dan contact op, meer info na tel contact

Man zoekt koppel
om te genieten zonder poespas gewoon doen

Jonge man zoekt sexpartner
dringend, voor donderdag en/of vrijdagnacht. Contacteer me met een sms. Alleen vrouwen

Erotische lectuur
boekjes van jaargangen 70-80-90 en 02, echte liefhebbers weten dit naar waarde te chatten +/- 200 stuks samen, weg prijs bieden geen funbiedingen aub
€ 80

Man zoekt vrouw met tijd in de
week, gehuwd mag ook, geen financ. bedoelingen

Ach, wat moet je toch met die gedichten
en meters bundels in de boekenkast.
Geniet liever van wijdse vergezichten
en houd je vrouw eens stevig vast.

Al dat leed en drama in de poëzie,
je wordt er maar ziek en misselijk van,
het is een zwaar perverse pastorie
met een onchristelijk bestemmingsplan.

Die drang om verzen vol te schrijven,
kom ik daar ooit nog eens vanaf?
Wellicht met veel ramen en veel wijven,
maar dat wordt een passieloze straf.

Ik bevlek mijn wereld maar met regels
en hinkel wat rond op weemoedtegels.

Een man die het met elke vrouw wil doen -
Laakbaar en begrijp’lijk: ‘t is een beestje, ‘t is zijn aard
De soort in stand te houden. Vrouwen zoeken naar
Een man die hen beschermen kan, bij wie
Zij zich geborgen voelen – maar heeft de tycoon,
De concurrent met poen het dáárom zo
Makk’lijk? Nee: Dior chapeaux, elk weekend in ‘t châteaux,
Massages, vijf keer in het jaar op ski-
Of zonvakantie – luxe heeft zich tot
Gen ontwikkeld, het zit in het DNA gebrand
Van de moderne vrouw. Hoe ‘t zover kwam? De man
(Religie is een mannenzaak) gaf ons
Zijn god – niet protestant of katholiek, ‘t gebod
Is net als hij kapitalistisch: geld,
Mammon. En in vrouwen, van nature wel gesteld
Op wat bling-bling, muteerde in respons
Die verslingerdheid totdat het eindstation
Bereikt werd: exemplaren voor wie het verlies
Van hun pinpas, niet dat van hun maagdenvlies
‘t Ergste was; principes ingeruild
Voor copieus. De Croesus met de oliebron,
Grond of goud zit best, de rest kan zich geen vrouw
Meer veroorloven: de man wordt casual sex nou
Ook maatschápp’lijk opgelegd – en hij huilt…

‘Komaan, Delphine, schrijfster van
Gedichten die door drie mensen en een moeder worden gelezen
Laat je niet zo vlug ontmoedigen
Natuurlijk ben je een belachelijke vrouw
Maar je bent niet de enige.’
Zo troost de oude kruisboogschutter mij
Hij faalt, de deurbel rinkelt
Er staan brave jongens met gezond rood op de wangen op de drempel
Het rood dat je krijgt van tafels sjorren en koeken verkopen voor een goed doel.

De oude kruisboogschutter eet drie koeken
Hij neemt een hap van de eerste koek,
Daarna neemt hij een behoedzame hap van de derde koek en
Tot slot eet hij de tweede koek volledig op
Hij zegt dat het goede doel een pacemaker voor een oude monnik is
Oud maar nog steeds spitsvondig en uiterst charismatisch
Zoals Leonard Cohen toen hij nog op Al Pacino leek.

In de bibliotheek wacht een sombere Libanese man op een internetverbinding
Ik google: ‘vrouwelijke dichteressen die in rozijnen zijn gestikt’
Maar blijkbaar eten vrouwelijke dichteressen geen rozijnen, dus check ik mijn mailbox
Mijn enige mail komt van het pretpark dat vroeger gespecialiseerd was in bijen
Vroeger toen mijn grootvader mijn wangen streelde met de oren van vers geslachte hazen en de tuinman mij leerde fluiten op giftige planten
Vroeger dus, toen ik even weerloos was. (haalt schouders op)

Achteloos terzijde gelegd
lig ik laveloos in mijn bed.
Een wenkbrauw houd ik in leven.
 
De wereld wuift wankel
komen de wateren aan land.
 
De vrouw aan mijn zijde stoot hard
haar hoofd. Haar bloed stolt en
wordt aan stukken gesneden,
het smeult in hompen kersentaart.
 
Ze is al verdeeld en begint te zeggen:
Vandaag kwam een wolf aan de deur.
Hij waterde tegen de brievenbus,
hij baste door de stenen van het huis.
 
Mijn vader vocht en zag de vrede dagen.
De auto glansde uitgelaten schoon.

Mijn vrouw is een kutwijf.
God heeft mij geroepen
(‘Wees niet bang, mijn zoon!”)
Zijn stad staat stevig in de dode zee.

Mijn kinderen zijn gezegend,
hun lijdensweg staat al vast.

Ik lees een boek, ik hoor een wet.
Dit zijn de regels van mijn vader.

Ik geloof dat zijn stem de mijne niet is.
Ik bekogel mijn lieve vrouw met stenen.

Mijn vieze moeder scharrelt langs de ramen.

bij het raam zit een man
die zijn verstand heeft ingeslikt
hij staart net zo lang naar een glasbak
tot zijn eigen blik erin valt

soms veert hij even op als hij
het gevoel ziet lopen
dat zijn vrouw kwijt was

hij volgt het naar de ruimte
die hij haar wou geven
een benauwde schuur waar
de verzoening nog steeds niet
op dode lippen ligt