drugs – peter de groot
mijn popje
verdenk ik ervan
juist geen medicijnen
te gebruiken
wel het gunstigst
voor zijn talent
overal verbanden zien
en huichelarij
veroordeeld – danique corman
Wat afhankelijk is de mens
na onenigheid graag weer terug naar
het begin
ellendige meis
ze stribbelt en woekert
zij is verkeerd beoordeeld
rennen naar het vertrouwde
maar als dat juist beschadigd
het ritme vond ze fijn
prostitutie – gerardus
zolang je je vakantiegeld
gewoon zelf uit mag geven
dan valt die crisis wel mee
je moet je wilt
je natuurlijk
vrij voelen
- juist ook wanneer je
je laat neuken -
enkelvoudig – martin m aart de jong
Zal ik haar schrijven morgen,
zeggen dat het toch niet lukt
dat ik gebukt ga onder zorgen
last van rijmdwang heb en als
ik buk dat ik dan de flarden
van een gedicht ruik in de wind?
Of zal ik aanbellen. Een rode bos
met rozen in mijn handen. Losjes
blozen. Stamelen over woorden
als “jij” en “de enige”. Of
zal ik schrijven dat het toch
niet lukt. Dat alles toch gewoon
blijft zwijgen. Dat dat juist dat,
dat dat geluk.
kantelen – frido welker
geef me een plek
te vallen
te knielen
te spelen
mijn handen
in de lucht
stort de wereld neer
mijn plek
stortplek
van bouwen
niets terecht
het is juist
te kantelen
mijn stortplek
vlinder me – hans reitzema
Vlinder me dan
met je vleugels van bijna
vergane wellust
vlinder me gerust
nog eens met je vleugels van
onmogelijk geachte tweede kansen op
fladderen dat toch langer
zou moeten duren dan
die verwachte dag die kwam en
onverwacht spotte met
dat beperkende idee van
24 uur
vlinder me met
je vleugels van moed die je
nooit dacht nodig te hebben
vlinder me zoals
niemand kan en spreek tot mij
vanuit het moeras van tegengas
waarvan je juist dacht het
altijd nodig te hebben:
“ik vlinder je met mijn
vleugels van
herboren wellust
ik vlinder je gerust
nog eens met mijn vleugels van
nooit gebruikte tweede kansen
fladder oneindig in de meteen
gegrepen eerste kans met
een moed zo terloops dat
het hand in hand gaat met
de onbereikbare moedeloosheid
ik vlinder je tot we er
- ja, juist dan -
bij neerliggen”
zeven – metha
Vandaag, sprak zij zacht
vandaag, een dag van bloed
aan banden en geweten
een dag van verlaten
om verlost te zijn
juist vandaag
waar kiezels strijden
om de mooiste rimpel
draait zij
zich achteloos om
en gooit nog een steen
