Krakatau

De bodybuilder mag niet met zijn pitbull binnen
niet in het museum
niet in de concertzaal
niet op de poëzievoordracht

De design kefhond in Madame’s handtas mag mee
in het voetbalstadion
in het vliegtuig richting Balearen
op het cruiseschip tussen honderden bejaarden

Steven heeft een baaldag
Blinky! keft haar keeltje droog

Ik denk na over mijn bestemming
Wat zal ik doen: mijn moeder bezoeken met tulpen
Of mijn tuberculeuze tante met gedroogde vijgen?
Geen van beiden
Ik besluit naar een gelovige vriend te gaan
Hij is niet thuis
Maar het licht brandt
In zijn sobere woonkamer
Schijnt het op een stilleven van theebuiltjes en opengesneden forellen.

Ik bezoek mijn moeder zonder bloemen
Ze negeert mij en chat verder
Met haar Libanese toneelschrijver
De vader van geen enkel kind
Ik plunder haar kasten
Met een uitpuilende rugzak vlucht ik
Naar een ander land
Het is niet exotisch, het is Nederland.

In een kunstmatige grot overnacht ik
Tussen paardendieven en kattenmoordenaars
Voel ik mij nederig en/of heilig
Ik voeder ze
Bonen van mijn moeder
Borsten van mijzelf.

In een nis staat een beeld
Van een brandweerman die
In zijn armen een bundel dode bejaarden draagt
’s ochtends wordt het een houthakker met zijn kroost.

Volgens de laatste onderzoeken hebben mensen van middelbare leeftijd
meer kans om eenzaam te zijn dan bejaarden.

Eén van de redenen hiervan is dat de eenzaamheid door deze groep
hardnekkiger ontkend wordt en dus minder zichtbaar is.

Hetgeen tot gevolg heeft dat er geen actief beleid wordt gevoerd
richting deze kwetsbare groep, die stoer en sterk overkomt.

Ik heb dit gisteren in de krant gelezen en was meteen onder de indruk
en bereid genoemde conclusies intuïtief over te nemen.

Diezelfde dag zag ik de directeur van een grote multinational op tv
met superbeheerste handgebaren een redenering ondersteunen.

Plotseling zag ik een eenzame man zitten die van zichzelf genoot,
maar dat deed bij gebrek aan een hele lange, intense omhelzing.

Kranten en tv en andere media verbreden mijn kijk op het leven,
al zou verbreding eenzaamheid ook wel eens in de hand kunnen werken.

Morgen houden nieuwe kranten en tv-programma’s mij gezelschap
en lees of zie ik vast iets dat deze wrange gedachte afzwakt.

Ik kom mijn vader tegen
Als geërgerde man van zijn vijfde vrouw
Hij zegt: ‘Je ziet er goed uit.’
Het kan niet anders dan een leugen zijn
Minder dan een minuut geleden zag ik mijn tronie
In de zonnebrilglazen van een zwarte yuppie en
Ik zag er vreselijk uit
Alsof ik de hele ochtend kribbige bejaarden gewassen heb
Alsof ik niet meer geloof dat ik getalenteerd ben.

Ik heb bejaarden gewassen
Maar ze waren niet kribbig
Ze waren zwijgzaam en afstandelijk
Ik heb getwijfeld aan mijn talenten
Niet langer dan 12 minuten.

Ik zeg tegen mijn vader: ‘Jij ziet er moe uit.’
Ik zeg het op een beschuldigende manier
Omdat ik het ondraaglijk vind dat
Hij de ganse nacht de liefde heeft bedreven
Ik weet niet waarom, het is onredelijk
Ik ben nooit verliefd geweest op die norse dwerg.

Natuurlijk hou ik van mijn vader
Op een krampachtig aseksuele wijze
Omhels ik hem
Daarna zijn vijfde vrouw
Ze is kort en gedrongen
Ze fietst graag en ze is zorgzaam
Soms fantaseer ik over haar
Dan liggen we topless op het strand
We eten wafels zonder schuldgevoelens
Ik ben veel ouder en mijn neus is klein
Mijn zoon kijkt naar mij op
Hij is trots dat zijn moeder in de zoo werkt
Hij weet niet dat ik er in de cafetaria werk
Ik vertel hem dat ik de leeuwen eten geef en
Af en toe een zebra assisteer bij haar rouwproces.