storm – b. vogels

Niets staat nog als een boom.

Hij houdt huis met uitgerukte woorden.
In haar ogen stijgt het water.
De grond dondert onder hun voeten. Stomweg.

Tot alles overwaait met een glas.
Stilte.

Geplaatst door om 9:00 am op januari 5th, 2012. 5 Reacties... »
Categorieën: Gedichten. Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , .

5 Reacties

  1. Dit slaat bij mij binnen

    Dat zie ik als iets goeds

    Anouk

    Reactie van Anouk op januari 5th, 2012.

  2. Dank je Anouk.
    Kan je ook zeggen waarom?
    En wat is binnen slaan bij jou?

    Reactie van b. vogels op januari 6th, 2012.

  3. Dag B.

    Door de korte, zinnen met aanzwellende lading, gevolgd door de stilte onder de stolp
    Dat doet me denken aan stil schreeuwen, de oorlog die van binnen door wordt gevoerd, het ongeziene achter zoveel Hollandse gordijntjes

    het slaat in me, als een golf.
    En ik ben wakker.

    VAn dat soort effecten van gedichten word ik vanzelfsprekend blij

    Anouk

    Reactie van Anouk op januari 6th, 2012.

  4. Wauw Anouk,
    ik word er blij van dat deze storm zo inslaat.

    Dank voor je antwoord!

    Reactie van b. vogels op januari 6th, 2012.

  5. Het is in mijn ogen goed omdat het een duidelijke sfeer schept en toch de lezer niet voor een voldongen feit stelt: wat bedoelt de schrijver met ‘stomweg’, wordt het glas gegooid of gedronken, is de stilte een verzoening of niet?

    Reactie van bob elias op januari 6th, 2012.

Laat een reactie achter: