slaap moeder slaap – b. vogels

nu ruw aan hersendraden
de resten van uw leven
warrelen als een wiegelied

nestelt zich het kind gewillig
meegaand niets meer aan de hand

uw ogen wachten op een zucht
van enkel nog herinnering

Geplaatst door om 9:01 am op juni 12th, 2012. 4 Reacties... »
Categorieën: Gedichten. Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

4 Reacties

  1. Zacht neergezet en bijzonder verwoord:-) Vooral de tweede strofe zegt alles al:-)

    Vriendelijks
    JELOU

    Reactie van Jelou op juni 12th, 2012.

  2. Van een onwaarschijnlijk subtiele pracht en dus kracht, dit gedicht. Ik zucht ervan.
    De tweede zin van de tweede strofe, daar zou je overheen kunnen lezen. Niet doen!
    Compliment,
    Han

    Reactie van Ploos op juni 13th, 2012.

  3. Dank Jelou en Han,
    toch beschouw ik dit als een oefening, een gedicht dat niet af is.

    Reactie van b. vogels op juni 14th, 2012.

  4. Études en ‘Unvollendete’… Daarvan kennen we veel moois, niet?
    Fijn verder schrijven, zou ik zeggen.
    Han

    Reactie van Ploos op juni 14th, 2012.

Laat een reactie achter: