Krakatau

poëzietekening 21/05/2013 acg vianen

Redactie — Tue, 21 May 2013 07:00:32 +0000

poëzietekening 21/05/2013 acg vianen

vorig leven – adriana kingma

Redactie — Mon, 20 May 2013 07:01:45 +0000

Zelfs met spuug krijg ik
de veeg niet weg.

Van een tekening afgeschoten
naar twee kringen
die nog doorgaan met het feest.

Als ik mijn oor erop leg
hoor ik de vogels zingen

die in deze tafel woonden
toen het nog een boom was.

van mij – adriana kingma

Redactie — Mon, 20 May 2013 07:00:50 +0000

Met mijn ogen dicht
en mijn vingers in mijn oren
loop ik de drukke weg op.

Als ik ongedeerd de hoek omsla
staan er honderd bloemen
hard te roepen in de tuin.

Niemand weet dat ze daar groeien
omdat er in de grond
wel vier konijnen liggen.

Daar bij dat huis
waar nu vreemden wonen.

De vloeren zijn er aangestampt
met mijn eerste stappen

En boven ruik je mijn dromen nog.
Ook al hebben ze alles wit geverfd.

op een kier – dio the cilany

Redactie — Sun, 19 May 2013 07:01:59 +0000

halfopen deur; een beetje scheef
het vermolmde hout
van vijftig jaar geleden nieuw
en achterstallig onderhoud

de stapel witte stoelen
laatste tand
van een afgeschreven gebit

ik zit
en zie de momenten
ik voel
ze glippen uit mijn hand

in de tuin – sabine van den berg

Redactie — Sun, 19 May 2013 07:00:56 +0000

werkte ik
ik werkte
in de tuin
de tuin in

bolletjes
in grond
en water sprenkelen
op grond
het zaad
de wortels

de grote kastanje
had reeds gekiemd
wel driemaal
dus die kleintjes

plantte ik
in de aarde
de aarde in
kastanjeplanten
mogelijkerwijs bomen
wordend

in de toekomst
in de tuin
de tuin uit
uit die tuin
uittuinen

tuinieren
hovenier
hof
Eden

de wereld draait door – avm

Redactie — Sat, 18 May 2013 07:01:03 +0000

Kijkbuis aan, kijkbuis uit

maandag
19:30 u
22:25 u

dinsdag
19:00 u
23:00 u

woensdag
19:45 u
22:15u

Donderdag
19:35u
22:20u

Vrijdag
18:55u
23:50u

Zaterdag
Zondag
10:15-0:45u

Had ik
misschien
toch beter
Iets met Passie
Of zo

jas van rouw – pallas van huizen

Redactie — Sat, 18 May 2013 07:00:09 +0000

Ik draag je

op mijn schouders
over mijn hoofd
in mijn huis
achter mijn ribben

ik draag je

met veel tranen
veel eenzaamheid
veel afstand
veel pijn

ik draag je
ik draag je
ik draag je

laat je niet los

ik draag je
ik draag je

zolang ik kan

draag ik je bij mij.

YouTube: jas van rouw – pallas van huizen”

verschrikkelijk hart – c.p. vincentius

Redactie — Fri, 17 May 2013 07:01:40 +0000

Het orgaan trilt, recht uit de borst gegrepen,
spontaan en vol emotie in de groep.

Wijd vertakt grijpen zintuigen en ledematen
naar ieders aandacht en medelijden.

Koppen blikken stil en fluisteren: ‘Schaamte
heeft het mens het nog niet geleerd.’

Haar wijsvinger en stem wijzen en dicteren;
wie niet met haar is, kan zich bergen.

Zij stoot en botst, butst opdoffer na opdoffer
en schramt al doende tot slachtoffer.

landstreek – c.p. vincentius

Redactie — Fri, 17 May 2013 07:00:51 +0000

‘n Dag misdeelt denken in duister,
verlaat de controlepost in regen.

Links langs het kanaal veredelt
een fabriek ‘t vet naar behoefte.

Menig geroep uit het oeverriet
rimpelt schuim op het afvalwater

en laat het kolken in zwemslag.
Walm zegt de leek op het strand

en wijst naar lucht zonder stank
en hemelsblauw waar te nemen.

waar sterrenstelsels wolken – c.p. vincentius

christian — Thu, 16 May 2013 07:02:43 +0000

In de keuze tussen dienstlift en brandtrap treden
of na het dichtslaan van een vierde portier;
zo verzamelen mannen jassen in de regen.

De auto mikt op het midden van de steeg
en zwenkt stoep op, wiebelt stoep af richting
blinde muur en personeelsingang van de fabriek.

Die wereld was toen zo oud, als ik nu jong ben.

Zonlicht of maneschijn, bij regen of sneeuw;
de aarde wentelt bijna gelijk aan gisteren

en verwacht dat wij, bij toenemende snelheid
ons staande houden, terwijl de sterren trillen
en koortszweet het onderlaken doorweekt.

Zodra een stuk uit de maan op plaveisel stuitert,
en wanneer wind van west naar oost keert,
duizelt het en kotsen zwervers in portieken.

Hebzucht houdt in grijstinten de natuurlijke glans
van illegaal, legt na inval van de duisternis
alom het noodzakelijke roet in neerslag.